Bobby's profile.¸-(_(¯`·._.·[««ßøbbÿ|_|...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 27 "I'm come back"กลับมาแล้ววว
หลังจากห่างหายไปซะนานโข... อันเนื่องมาจากไปพิธีเปิดกีฬามหาวิทยาลัยโลกมา
หนุกดี .. มีประสบการณ์เพิ่มขึ้นอีกเยอะแยะมากมาย
ว่าด้วยเรื่อง ได้มีโอกาสขึ้นไปร้องเพลงกับวงน้องๆ ในงานเฟรชชี่ไนท์ ตื่นเต้นฉิบหาย ซ้อมกันวันเดียว
ยิ่งก่อนขึ้นเวทีน่ะ ... ทำใจแล้วทำใจอีก ได้เล่นเป็นวงที่สาม สองวงแรกเล่นซะดีเลย
กดดันเราอีก.... แล้วเราจะเป็นไงหว่า เนื้อเพลงก็จำไม่ค่อยได้ บวกกับความตื่นเต้นก็ยิ่งไปกันใหญ่
พอวงที่สองเล่นเสร็จ... ก็ถึงตาเราซะที เอาว่ะ ตอนนั้นยังไงก็มั่นใจเต็มที่ รวบรวมสมาธิ ความกล้า
เดินขึ้นบนเวที ... ไน่เชื่อว่าน้องๆ จะกรี๊ดดังลั่นขนานนั้น ก็เลยเรียกความมั่นใจได้เยอะเลย (มีแต่คนรู้จักกัน หุหุ)
เพลงแรก อะไรก้ยอม โลโซ เพลงที่สอง 191 ลาบานูน จบด้วย จิ๊จ๊ะ ....
พึ่งจะรู้ว่า ถ้าเรามีความมั่นใจ อะไรๆ ก็สำเร็จไปได้ด้วยดี
ที่มาเขียนนี้ แค่อยากให้รู้ว่า คนคนนึง ไม่ได้หล่อ ไม่ได้หน้าตาดีขนาดดารา
แต่เสียงตอบรับ ที่มันกลับมา มันทำให้เรา รู้สึกปลื้มใจ ...ที่ได้รับสิ่งที่ดีๆ อย่างที่ไม่เคยได้รับ
ขอบคุณ เพื่อน ๆ น้องๆ ที่ออกมาสนุกด้วยกัน
ปลื้มๆ ไม่น่าเชื่อว่าคนจะออกมาเยอะขนาดนี้
เอาน่าความสุขของเรา
ขอบคุณ มือกลอง ดาด้า กีต้าโซโล่ ร๊อค ศิลปะ กีต้าคอร์ด นาย และมือเบส น้องฟ้า มากมาย
ขอบคุณทุกคน อีกทีน่ะ
ขอบคุณน้องๆ ที่เอาดอกกุหลาบมาให้ซะเยอะแยะเลย
(ปล.คน โ ค ต ร เยอะเลย กล้าได้ไงฟะเนี้ยเรา)
July 30 Bb & Bigbikeอันดับแรกเลยน่ะ อยากจะบอกว่า เหนื่อยยยยยย มากมาย
หลังจากที่กลับมาจากโคราช ไปตัดสินกีฬาเขตมา ดำเลย
เอ้า ... สู้ตาย เกิดมาชีวิตเดียวเอาให้คุ้ม
กลับมาก็ต้องมาซ้อมพิธีเปิดกีฬามหาวิทยาลัยโลกอีก
เด่ววันที่ 3 สิงหา ก็ต้องเดินทางไปซ้อมใหญ่ ที่กรุงเทพแล้ว
เอาหล่ะ เรื่องวันนี้ เนื่องจากพี่น๊อตชวนไป สนามแข่งรถ ตรงประตูเมือง
เล่นเอ็มอยู่ .. ว่างๆ ก้เลยไปซะเลย ของชอบอยู่แล้ว
พอไปถึงสนามก็ถึงกับอึ้ง เห็น Yamaha r1 1000 cc.จอดอยู่ข้างสนาม
พี่น๊อตแกลองรถอยู่ ก็เลยต้องหยุดมาแนะนำ ให้พี่ๆรู้เค้ารู้จัก
ก็มีพี่นิก เจ้าของรถ Yamaha r1 แล้วก็พี่โต้ง ผู้จัดการทีม พี่ทั้งสองคนเป็นกันเองมาก
คนรักรถด้วยกัน ก็เลยคุยกันถูกคอหล่ะคับทีเนี้ย แกก็เลยชวนนั่งกินเบียร์ไปด้วย ชิวๆ
แล้วพี่นิก กับพี่น๊อต ก็เอารถออกมาวิ่งในสนาม เสียงเครื่องยนต์ของรถ 1000 ซีซี เป็นอะไรที่ ไพรเราะ มาก
ไอ้เราแค่ดูก็สนุกด้วยแล้ว ดีน่ะที่เตรียมกล้องไปด้วย ก็เลยได้ถ่ายรูปสวยๆ (รึป่าว) มาให้ทุกคนได้ดูด้วย
นี่ก็เป็นอีกก้าวนึง ในความชอบเล็กๆ หวังว่าเราจะมีไว้ครอบครองได้สักวันน่ะ ....
พรุ้งนี้ก็ต้องไปซ้อมพิธีเปิดอีกล่ะ เหลือไม่กี่วันก็ต้องเข้าไปซ้อมใหญ่ที่ กรุงเทพ หนักน่าดู
วันที่ 1 ก็จะสอบแล้ววววว สู้ตายยย....
อนาคต จะต้องเป็นเจ้าของ Honda cbr 1000 rr ให้ได้เลย คอยดู
July 11 o ประสบการณ์เกือบตาย oชื่อหัวข้อออกจะน่ากลัวหน่อยน่ะ
เพราะว่าวันนี้จะเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ที่เราเคยผ่านมาแล้ว
ถ้าคุณอ่านจบแล้วจะเข้าใจว่าทำไมเราถึงไม่ค่อยซีเรียสกับชีวิตซักเท่าไหร่ ใครทำอะไรก็จะไม่ค่อยโกรธ (แต่อย่าคิดลองหล่ะ เด่วจะหาว่าไม่เตือน อิอิ)
ก็วันนี้กลับบ้านมา ก็งง ๆ เพราะว่าพ่อกับแม่ บอกให้ระมัดระวังเวลาขับรถไปไหนมาไหน ที่บอกยังงี้ ก็เพราะว่า ลูกของคนข้างบ้าน พึ่งจะประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ที่ กรุงเทพ รู้สึกว่าอายุจะใกล้เคียงกับเราด้วยสิ เข้าเป็น ทหารอยู่ที่ กรุงเทพ แล้วพรุ้งนี้พ่อก็จะต้องไปงานศพเค้าที่ กรุงเทพด้วย
แล้วแม่ก็เลยเล่าให้ฟังเกี่ยวกับเรื่องที่เราอยู่โรงบาลว่า เราเกือบจะไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว
ตอนนั้นเข้ามาปีหนึ่งเลย อยู่คณะเทคโนโลยี สาขาการผลิต มข. ช่วงปิดเทอมไปออกค่ายอาสาของคณะกลับมา
ปรากฏว่า ไม่ถึงอาทิตย์ ก็จับไข้ ไข้สูงมาก แต่เราก็ไม่ยอมไปหาหมอซักที ช่วงนั้นมีแฟนน่ะ ก็เลยมีคนคอยดูแลรักษาเป็นอย่างดี
แต่แล้วอาการก็ทรุดหนัก ลงแบบว่า กินอะไรไม่ได้เลย อ้วกออกหมด แม้กระทั้งน้ำ แล้วจำได้ว่าวันที่ไปหาหมอเนี้ย ไม่ไหวแล้ว ตาลาย ไม่มีแรงเลย
แฟนก็เลยต้องพาไปหาหมอจนได้ พอไปถึงโรงบาล หมอก็บอกให้นอนที่โรงบาลทันทีเลย ไอ้เราก็ไม่นึกว่ามันจะร้ายแรง ที่ไหนได้ หมอมาบอกว่าเราเป็นไข้มาลาเรีย พอได้ยินแค่นี้แหล่ะ เหอๆ หน้าถอดสีเลยแฮ่ะ จะบอกว่าตอนนั้นน่ะ มันรู้สึกเบลอ ไม่ค่อยได้สติแล้วหล่ะ เพราะว่าไอ้ไข้มาลาเรียเนี้ย
ที่โรงบาลศรีนครินทร์ ไม่มียา เพราะโรคนี้คนเค้าไม่นิยมเป็นกันแล้ว รู้สึกว่าต้องนอน รอดูอาการ เกือบอาทิตย์นึงได้มั้ง
ก็เลยย้ายไปอยู่ห้องพิเศษ
ไอ้ที่เกือบตายก็เกิดขึ้นที่ห้องพิเศษเนี้ยแหล่ะน๊า ก็อาการมันออกสิคับ ขอใช้คำหยาบหน่อยเหอะ ว่ามันโคตรจะทรมานเลย ร่างกายจะเกร็งไปหมดทั้งตัว
ไอ้ทรมานเนี้ย ก็ตรงที่คอเนี้ยแหล่ะ มันเกร็งแล้วรู้สึกว่า คอแทบจะหมุนได้ 360 องศาเลย จำได้ว่าเราพักอยู่ห้องพิเศษชั้น 6 ตอนอากาศมันกำเริบน่ะ
แทบอยากจะกระโดดลงมา ให้มันตายไปซะเลย จะได้หายทรมานซํกที แต่ก็ได้แค่คิดแหล่ะ เพราะว่าไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุก เป็นยังงี้อยู่กี่วันไม่รู้อ่ะ จำไม่ได้
แล้วพอมาวันสุดท้ายที่จะได้ออกมาจากห้องพิเศษ ไม่ใช่เพราะว่าหายน่ะ คือจะต้องไปอยู่ ICU แทนน่ะ คงไม่ต้องบอกนะว่า คนที่ไปอยู่ห้อง ICU นะ
เปอร์เซ็น เป็นกับตาย มันเท่าๆกัน
มันช่วงกลางวันหรือกลางคืนไม่รู้น่ะ คือตอนนั้นสติมันไม่ค่อยจะรู้สึกแล้ว อาการมันก็กำเริบขึ้นอีกแต่คราวนี้ ไม่รู้สึกตัวเลยว่าทรมาน
กลับรู้สึกว่ารอบตัวมันเงียบสงบไปหมด สมองไม่ได้คิดอะไรเลย ทุกสิ่งทุกอย่างว่างเปล่า บอกตรงๆว่า มันรู้สึกดีจิง ๆ จะรู้สึกได้อย่างเดียวก็คือ เห็นพยาบาล
เอาถุงที่ใช้ช่วยหายใจมาครอบไว้ที่ปาก แล้วก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย
แม่เล่าให้ฟังว่า หลังจาก ที่อาการกำเริบน่ะ เราตาลอย ไม่ได้สติแล้ว ตอนนั้นไม่มีใครอยู่ห้อง เพราะว่าออกไปข้างนอกหมด ส่วนแม่เราไปห้องน้ำ
ตอนนั้นแม่กลับมาพอดีก็เลยเห็น แล้วไปเรียกพยาบาลกับหมอมา 10 กว่าคน ช่วยกันปั้มหัวใจ แล้วก็วัดเกร็ดเลือด
แม่บอกว่าตอนนั้น พยาบาลมาบอกให้แม่ทำใจแล้ว .... เพราะว่าเครื่องวัดเกร็ดเลือดมันต่ำมาก รู้สึกว่าจะเป็นช่วงเดียวกับที่เรารู้สึกสบายสิน่ะ
// ตอนนั้นแหล่ะที่เราได้สัมผัสกับคำว่าความตายอย่างใกล้ชิด บอกตรงๆว่า ถ้าตอนนั้นเราตายไปน่ะ จะไม่เสียใจเลยที่มีชีวิตอยู่ เพราะว่ามันสงบมาก //
แม่ยังเล่าให้ฟังอีกว่าตอนนั้นแฟนมาเยี่ยมพอดี แล้วก็มีพี่ ๆ ที่คณะมาเยี่ยมอีกสองคน ทุกคนต่างร้องไห้กันหมด ถ้าเราตายไปเนี้ย สงสารแม่น่ะ ...
แต่ว่ามาได้สติอีกทีเนี้ย ก็อยู่ในห้อง ICU ซะแล้ว บอกตรงๆว่ามันสบายจิงๆ เพราะว่าหมอเค้าจะให้ยากล่อมประสาท ช่วงอยู่ ICU จะไม่ค่อยได้สติเท่าไหร่
รู้สึกว่าญาติๆ ทุกคนที่อยู่กรุงเทพ มาเยี่ยมเราหมดเลย แต่สิ่งที่จำได้แม่นที่สุดก็คือ มีอยู่ครั้งนึง แฟนมาเยี่ยมตอนที่เราพอได้สติ ช่วงนั้นไม่รุหรอกว่าตัวเอง
ทำอะไรลงไป แฟนมาเล่าให้ฟังทีหลังพร้อมกับร้องไห้ไปด้วย ว่าวันนั้นแฟนอยู่ข้างๆเตียง แล้วเราก็ลืมตามองดู ตอนนั้นพูดไม่ได้น่ะ เพราะว่าจะมีท่อช่วยหายใจ
ต่ออยู่ เราจับมือแฟน แล้วพูดออกไปทั้งๆที่ไม่เป็นภาษาว่า... " ไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ เค้าไม่เป็นอะไรแล้ว " แฟนบอกว่าหลังพูดจบเท่านั้นแหล่ะ แฟนร้องไห้
ใหญ่เลย แล้วญาติๆอยู่กันเยอะด้วย เหอๆ ชั่งกล้าเนอะเรา
รู้สึกว่า จะได้อยู่ ICU เกือบ 5 วันมั้งอาการก็ดีขึ้นตามลำดับ เริ่มรู้สึกตัวแล้ว หมอก็เลยให้ออกมาอยู่ตึกพักฝื้น คราวนี้แหล่ะ ได้กินอาหารซักที แต่ก็กินไม่ค่อยได้มาก พอวันสุดท้ายที่จะออกจากโรงบาล ไอ้ทิมดันใส่ชุดของโรงบาลมาเยี่ยม เอ้า กูออกมึงเข้าหรอนิ ผ้าปอดซะงั้น เหอๆ
แอบขำๆ ก็มันมาเยี่ยมทุกวันเลย พอวันสุดท้ายเห็นมันใส่ชุดของโรงบาลมาเยี่ยม เห็นแล้วมันตลกว่ะ เหอๆ
ออกจากโรงบาลได้อาทิตย์เดียว ร่างกายก็แข็งแรงขึ้น ออกมาเล่นบาสได้ตามปกติสุข ....
มันมีมีความสุขจิงๆน่ะ คุณไม่รู้หรอกว่าการที่ได้กลับมามีชีวิตปกติน่ะมัน ดีแค่ไหน
คุณรู้มั้ยว่า การที่คุณอยู่อย่างปกติ ทุกวันนี้ มีกินมีใช้ มีทั้งปัญหาต่างๆมากมายแค่ไหน นั้นแหล่ะชีวิต จงมีความสุขกับมันเข้าไว้
รู้มั้ยว่า ความตายมันเงียบสงบก็จริง แต่ก่อนนั้นมันก็จะต้องแลกมากลับความทรมารอย่างมากมายขนาดไหน
จงสำนึกอยู่เสมอนะว่า จงมีความสุจกับทุกสิ่งทุกอย่างซะ ถ้าปัญหามันไม่ยิ่งไหญ่นักหนา ถึงขึ้นจะต้องฆ่าตัวตายแล้วหล่ะก็ อย่ายอมแพ้มัน
ทุกวันนี้ ผมได้เห็นถึงคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ แน่นอนถ้าคุณไม่ได้มาลิ้มรส ความตายอย่างผมแล้วหล่ะก้ เชื่อผมซะ ว่าคุณจะต้องได้เจอกับอะไรอีกเยอะแยะ
ผมจะทำทุกวินาทีให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้... ถ้าวันไหนความตายมาถามถึงอีก ก่อนตายผมจะไม่คิดเสียใจกับอดีตที่เคยผ่านมาเลย เพราะว่าได้ทำมันให้ดีที่สุดแล้ว เชื่อเถอะ ผมจะยินดีมากกว่าซะอีก ที่ตอนนั้นผมตายไปกับความทรงจำที่แสนดี และ ทุกวันนี้ผมยอมรับความตายเสมอ ถ้ามันจะถึงเวลา....
+ ช่วงนั้นมีกำลังใจที่ดี จากพ่อแม่ ญาติพี่น้องทุกคน แล้วก็เพื่อนๆพี่ๆ แล้วก็แฟน ที่คอยเป็นกำลังใจให้ตลอดเวลา ขอบใจจริงๆน่ะ
+ มาฟังจากเพื่อนทีหลังว่า ตอนอาการมันกำเริบเนี้ย เพื่อนกลัวกันหมดทุกคนเลย มันน่ากลังขนาดนั้นหรอฟะเนี้ย มันบอกว่าเราร้องซะลั่นเลย
+ ตอนนี้ร่างกายแข็งแรงแล้ว หมอบอกว่าถ้าไม่เป็นนักกีฬาน่ะ รับรองไม่ได้มาเขียนสเปชอยู่ตอนนี้หรอก บอกแล้วว่าออกกำลังกายนะมันดีต่อสุขภาพ
ชีวิตจะมีคุณค่าก็ต่อเมื่อคุณ เรียนรู้จากเจ็บปวด
ยิ้มเข้าไว้ อิอิ
Thank For COmmenT
>>อ่านแล้วช่วยเสนอความคิดเห็นให้หน่อยน่ะคับ<<
July 06 BB.Special Talk 3
เหนื่อย เหนื่อย แล้วก็เหนื่อย ....
ผ่านพ้นไปแล้วำหรับงานเฟรชชี่ไนท์ เสื้อสมอลรูมสวยดี
งานนี้เป็นสตาฟอ่ะ ไปเตรียมงานตั้งแต่บ่ายโมง จุดมุ่งหมายของงานนี้อยู่ที่ช่วงสุดท้ายอ่ะ
นั่นก็คือ คอนเสิร์ตนั่นเอง มันส์มากมาย ถ้าใครสังเกตข้างๆเวที จะเห็นกลุ่มคน 5-6 คน
เต้นอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ 555+
งานนี้เอากล้องของน้องแจนมา เป็นกล้องของสโมน่ะ
บวกกับเป็นสตาฟด้วยก็เลย ขึ้นไปถ่ายรูปบนเวทีได้เลย
แล้วก็เก็บภาพ เฟรชชี่สตา คณะต่างๆ มาให้ดูกัน
งานนี้ขวัญใจอยู่ที่ เบอร์ 8 น้องใหม่คณะแพท์ น่ารักอ่ะ เหอๆ
แถมความสามรถล้นเหลือ ทั้งเต้นบันเล่ แล้วก็เล่นเปียนโน งานนี้เอาหัวใจไปเลย
ที่ตลกก็คือว่า พิธีกร ของสมอลรูม เค้าเล่นเกม แล้วก็ถามว่า นักร้องนำ วง ฟิบทีน ชื่ออะไร
ไอ้เราก็กำลังจะเดินขึ้นไปถ่ายรูปบนเวที พอดี
ก็เลยถามพี่ดิม (นักร้อง วงแท็คทู คัลเลอร์ รร.เดียวกัน)
แล้วตอนขึ้นไปบนเวที พิธีกร ก็เรียกไปตอบคำถามเลย เหอๆ
แต่ว่า เค้าแจกเสื้อสมอลรูมน่ะ ก็เราใส่อยู่นี่หว่า
พี่เค้าก็เลยบอกว่าให้เราตอบคำถาม แล้วก็แจกเสื้อเลย
แต่ด้วยความตื่นเต้นที่ยืนอยู่กลางเวที อยากบอกว่าข้างล่างคนเยอะมาก
ก็เลยถือเสื้อเดินลงมาจากเวที ซะงั้น เหอๆ สรุปก็เลยมีเสื้อสองตัว.... อิอิ
เมื่อคืนกลับบ้านตี3 เพราะไปนั่งกินเบียร์ต่อ
ด้วยความง่วงนอน + เหนื่อย ก็เลยทำถ้วยสุกี้ หกใส่ตัวเอง อยู่หน้าคอม เหอๆ... เปื้อนเลย
July 08,2007 12.16 PM.
********************
หลังจากที่ต้อง ตื่นตี 5 ไปซ้อมบาสให้น้อง แล้วตอนเย็นก็ต้องเป็นกรรมการตัดสินบาสอีก
กว่าจะกลับบ้านก็เที่ยงคืนกว่า กลับมาก็สลบเลยอ่ะ เป้นยังงี้มาหลายวันล่ะ
วันนี้ก็สิ้นสุดซะที สำหรับกีฬาน้องใหม่ สุดท้ายบาส เกษตรก็คว้าแชมป์ไป
ส่วนน้องคณะศึกษาศาสตร์ ตกรอบไปตั้งแต่รอบแรกเลย เซง
แล้วก็โดนพี่ป๊อบซ้อม เป็นที่เรียบร้อย โดนด่า ด้วย
* เป็นถึงแชมป์ประเทศไทย แต่ดันคุมน้องตกรอบ ก็ตอนแข่งวันสุดท้าย แข่งเสร็จก็ไปซ้อมข้างสนามเลย
ไม่ใช่เพื่ออะไรหรอกน่ะ เพื่อนให้น้องมันสำนึกว่า เวลาพี่มาซ้อมให้ น้องดันไม่ขยันมาซ้อมกัน ผลมันก็เลยเป็นอย่างที่เห็น
ทีแรกพี่ป๊อบให้วิดพื้น 100 ครั้ง ทั้ง ปี 2-4 เลย สักหน่อยน้องมันก็ร้องไห้ เดินมาบอกว่าจะขอทำด้วย
เพราะว่าพี่ไม่ผิด น้องผิดเอง โห มีความรับผิดชอบอยู่ด้วยนะเนี้ย ถ้าน้องไม่เดินมา พี่ก็คงต้องทำครบ 100 ครั้งแหล่ะ เหอๆ ดีน่ะที่เดินมา เล่นปวดแขนไปสองวันเลย
เอ้า...อย่างน้อย ก็ได้วัดใจรุ่นน้องแหล่ะ
คราวหน้า บาส ระหว่างคณะ ศึกษาจะขอทวงแชมป์กลับคืนมาแล้วน่ะ
ก็จบไปสำหรับเส้นทางบาส ของ คณะศึกษา ทั้งชายและหญิง
สุดท้ายก็ต้องกลายมาเป็นผู้ตัดสินซะเอง เหนื่อยแฮ่ะ วันนึง วิ่งๆ แล้วก็วิ่ง
วันนี้วันสุดท้ายแล้ว จะต้องไปแข่งบาสคู่พิเศษด้วย ระหว่างทีมมหาลัย พบกับ ทีมศิษย์เก่า
ศิษย์เก่า ก็ไม่เท่าไหร่หรอก พี่น๊อต พี่ป๊อบ พี่อุ้ย สามคนเนี้ย แต่ก่อนน่ะ เทียบเคียงทีมชาติได้เลย แต่ว่าพี่เค้าไม่ไปเล่น
ส่วนทีมมหาลัยปัจุบัน ก็มีดีกรีเหมือนกันน่ะ อย่างน้อย นักบาสศึกษา ก็เป็นแชมป์ประเทศไทย มาแล้ว อิอิ ชมตัวเองปะเนี้ย
รับรองงานนี้สนุกแน่
********
พูดถึงคิว ของเราดีกว่า
หลังจากกีฬาน้องใหม่ เสร็จ วันจันทร์ - อังคาร ก็ต้องไปเป็นกรรมการบาสกีฬาของ รร.สาธิตศึกษาศาสตร์
9 - 10 กรกฎาคม --- เป็นกรรมการตัดสินบาส รร.สาธิตศึกษาศาตร์
9 ก.ค - 1 สิงหา --- ซ้อมการแสดงพิธีเปิด กีฬามหาวิทยาลัยโลก ที่ มข.นี่แหล่ะ
21-24 กรกฏาคม --- ไปโคราช ตัดสินบาส มหกรรมกีฬา
1 - 9 สิงหา --- ไปกรุงเทพ เตรียมตัว ซ้อมใหญ่/พิธีเปิด กีฬามหาวิทยาลัยโลก ที่ ราชมัคลากีฬาสถาน
ปลายเดือน สิงหา --- ตัดสินบาส กีฬา นักเรียน ของจังหวัดขอนแก่น
เหอๆ เป็นไง คิวยาวๆจิงๆน่ะ
*********
เมื่อวานเรียนเสร็จบ่ายสอง ก็เลยมีเวลาว่าง พอดีเดินลงมาเจอน้องแจน แล้วก็ น้องซออู่ ก็เลยลากไปดูทรานฟอเมอร์ซะเลย
หนังสนุกมากมาย เด่วจะไปหาแผ่นมาเก็บไว้ ชอบๆ แต่หนังเนื้อเรื่อง ทำมั่วๆอยู่น่ะ หุ่นยนต์ มีตั้งเยอะ แต่ดันสู้กันไม่กี่ตัว พอจะจบก็จบซะงั้น ตายง่ายเกิ๊นน เหอๆ ขอบ่นหน่อยเหอะ แต่ว่ารวมๆแล้ว ก็สนุกๆ เด่ววันเสาร์นี้ จะหาเวลาไปดู ดายฮาร์ต 4.0 ให้ได้เลย ว่าแต่คราวนี้จะไปกะครายน๊า อิอิ
>> Ps. <<
+ ส่วนอาการเจ็บเข่า พี่บอลบอกมาว่า ควรจะผ่าตัด เพราะว่าเอ็นได้รับแรงกระแทกมากจากการเล่นบาส
เหอๆ นี่เราต้องผ่าตัดเอ็นหัวเข่าหรอเนี้ย .... พี่แกบอกถ้าไม่ผ่า มันก็ไม่หาย
+ สุดท้ายนี้ ฝากถึงตัวเอง...ดีก่า
ถึง...ใครจะว่าเรายังไงก็ชั้งเค้าเถอะน่ะ ไม่ได้ซีเรียสแล้ว ยังไงเค้าก็ไม่รู้จักเราหรอก
แต่บางครั้ง ก็ไอ้การที่ไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเราแล้ว คิดกับเราในแง่ลบนี่สิ.. มันลำบากใจเนอะ
+ แล้วก็ขอบคุณสำหรับคนที่เป็นห่วงน่ะ
ยังงี้ รับรองมีแรงขึ้นเยอะเลย สู้ๆ....
+ ชีวิตประจำวัน ช่วงนี้ เรียน ตัดสินบาส กลับบ้าน นอนสลบ เหอๆ ง่ายๆ แต่ได้ใจความ
take care guy.
June 23 So So...
 ~สิ่งมีค่า...ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่..การมองเห็น.. หากแต่อยู่ที่.. ~สิ่งที่เรา..มองไม่เห็น~ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~ความรัก..ที่แท้จริง~ ไม่ได้อยู่ที่.. เราได้ทำอะไร.. แล้วมีคน..รับรู้.. หากแต่อยู่ที่.. สิ่งที่เรา..กระทำ..แล้วไม่มีใคร.. รับรู้ .. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~ความรัก~ บางครั้ง.. ไม่จำเป็น.. ต้องพูดพร่ำเพรื่อ.. หากแต่อยู่ที่....การกระทำ. ซึ่งเรา..อาจรับรู้.. เพียงแค่..ฝ่ายเดียว.. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณต้องการ
ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่ เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณรัก ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณคิดว่าใช่เลย เพราะชีวิตช่างแสนสั้น สำหรับเวลาที่สิ้นเปลืองไป . . .กับคนที่ไม่ใช่เลย คงจะดีถ้าได้เจอคนที่เขาจะรักคุณจริงในภายหลัง เพราะมันย่อมดีกว่า การได้เจอคนที่เขาสัญญาว่าจะรักคุณ . . .แต่ไม่ช้าเขาก็ไป อย่าพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ เพราะถ้าทำแบบนั้น คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า . . .มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป โชคชะตา. . .บอกถึง คนที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตเรา > >แต่หัวใจ. . .บอกถึง คนที่จะอยู่กับเรา ตลอดไป  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Maybe surrounded by
A million people I Still feel all alone I just wanna go home I’ve been keeping all the letters that I wrote to you
Each one a line or two “I’m fine baby, how are you?” Well I would send them but I know that it’s just not enough My words were cold and flat And you deserve more than that Another aerorplane Another sunny place I’m lucky I know But I wanna go home And I feel just like I’m living someone else’s life
It’s like I just stepped outside When everything was going right And I know just why you could not Come along with me But this was not your dream But you always believe in me - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
+ เซงจัด เป็นทั้งไข้เป็นทั้งหวัด จะไปซ้อมบาสให้น้องก็ไม่ได้ + ตอนใส่เผือก ยังมีแรงออกไปไหนมาไหนได้เลย แต่เป้นไข้หวัดนี่ดิ + หมดสิทธ์ดื้อคับ ได้แต่นอนซมอยู่กะบ้าน เศร้า..... + อยากไปคุยน้องซ้อมบาสสสส วันเสาร์จะแข่งแล้ววว June 20 Bb Special Talk 2
.................................. ...................... ............  ~สิ่งมีค่า...ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่..การมองเห็น.. หากแต่อยู่ที่.. ~สิ่งที่เรา..มองไม่เห็น~ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
~ความรัก..ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่.. เราได้ทำอะไร.. แล้วมีคน..รับรู้..
หากแต่อยู่ที่.. สิ่งที่เรา..กระทำ..แล้วไม่มีใคร..
รับรู้ ..
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~ความรัก~
บางครั้ง.. ไม่จำเป็น.. ต้องพูดพร่ำเพรื่อ..
หากแต่อยู่ที่....การกระทำ. ซึ่งเรา..อาจรับรู้..
เพียงแค่..ฝ่ายเดียว..
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
" การที่เราจะประทับใจใครนั้น อาจใช้เวลาแค่เพียงนาที การที่เราจะชอบใครอาจใช้เวลาเพียงแค่ชั่วโมง การที่เราจะรักใครอาจใช้เวลาเพียงชั่ววัน แต่การที่จะลืมใครนั้นต้องใช้เวลาชั่วชีวิต "  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
วุ่นวายจิงๆ ช่วงนี้ ไม่มีเวลาว่างไปไหนเลยแฮ่ะ
ต้องตื่นตีห้าไปซ้อมบาสให้น้อง แล้วบ้านอยู่ในเมือง ก็ต้องขี่รถเข้าไปในมอ
ตอนเย็นก็ต้องไปซ้อมบาสให้น้องอีก ตั้งแต่ห้าโมงถึงสามทุ่ม
ฟอร์มทีมมาดีแฮ่ะ ปีนี้ นัดแรกเจอวิทยาการ สู้ตาย
หลังแข่งเฟรชชี่เสร็จ ก็เข้าสู่การซ้อมบาส ของมหาลัยแล้ว ...
[บ่น]
ตอนนี้ก็เซงชมรมบาสของ มข. แต่งตั้งขึ้นมาดันไม่ทำงาน
บอกว่าไม่มีเวลาซะงั้น แล้วจะเป็นทำไมฟะเนี้ย
จะได้แข่งมั้ยบาสลีคระหว่างคณะ
อาจารย์อนุมัติให้แข่งแล้วนะเนี้ย แค่ทำเรื่องเสนอขึ้นไป
เบื่อนะเนี้ย เด่วทำเรื่องขอจัดเองซะเลย
มีชมรมไว้ทำไมฟะเนี้ย ไม่มีเวลาแล้วยังจะอยากเป็นประธานอีก เวงกำ
<<@ เอาเพลงใหม่ๆ มาให้โหลดกานด้วยน่ะ เพราะๆทุกเพลง คัดมาแล้ว @>> ** [กรุณา Copy ลิ้ง เอาน่ะคับ] ** ปราโมทย์ วิเลปะนะ Left And Right (เอ็ม อ๊อฟ) ป้าง นครินทร์ กิ่งศักดิ์-ดอกเดียว ((เพราะทุกเพลง โหลดเลยไม่ผิดหวังคับ)) Spicy POTATO [Live] Christina C.SPACE June 16 BB.Special Talk.Channel [V] in KKU
วันนี้ไปดูคอนเสิร์ตมา มันส์มากๆ แต่เหนื่อยฉิบเลย เพราะว่าตอนเช้าต้องไปถ่ายรูปวิ่งประเพณีของคณะ
น้องต้องวิ่งจากคณะศึกษาศาสตร์ไป รร.สาธิต ศึกษาศาตร์ ก็ระยะทางประมาณ 5 กิโลได้
กว่าจะตื่น กว่าจะได้ออกไปก็เกือบบ่ายโมงแล้วทั้งๆ ที่เค้านัดหกโมงเช้า
ดันไปยูบาร์มาซะนี่ กว่าจะได้นอนก็ตีห้าเข้าไปแล้ว
แต่ก็ยังดีอ่ะ ยังทันน้องเข้าฐาน ปีนี้รู้จักน้องเยอะดีแฮ่ะ เพราะว่าต้องเก็บภาพบรรยากาศ
แซวกันหนุกหนาน ถ่ายรูปมันก็สนุกงี้นี่เอง เหมือนตัวเองเป็นชมรมถ่ายภาพเลย
พอเสร็จงานของคณะตอนบ่ายสามกว่า ๆ ก็รีบ ไปคอมเพล็คทันที่คับ
เพราะว่ามีนัดกะ วง Tettoo Colour, Cells (วงที่มาจากลาวน่ะ), และวงสุดท้าย EBOLA
กว่าจะได้ดูคอนเสิร์ตก็เกือบจะหกโมงแล้ว ไปกะน้องๆ เฟรชชี่ แล้วก็น้องแจนที่คอยเป็นเด็กถือกระเป๋ากล้องให้
พอถึงเวลาเท่านั้นแหล่ะคับ โยกกันสนั่นหวั่นไหว ทั้งน้องใหม่ ทั้งพี่เก่า มันส์ดี
แต่ทีเด็ดอยู่ที่ VJ ลูกเกด นี่สิ, ชอบตั้งแต่ตอนที่ดู Channel V แล้วอ่ะ
ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเจอตัวจริง น่ารักมาก ๆ บอกได้คำเดียว งานนี้เป็นปลื้ม....
เริ่มวงแรกเลยดีกว่า วง Tettoo colour ตอนแรกรู้จักแค่นักร้องคนเดียวอ่ะ ชื่อ ดิม เป็นรุ่นพี่ที่ ขอนแก่นวิท
เล่นบาสด้วยกันฝีมือ ไม่เอาไหนด้วย แต่ก็ดีแล้วหละ ไปร้องเพลงรุ่งกว่า อย่ามาเล่นบาสเลย เหอๆ
กลับมาถึงสมาชิควง พอวันนี้มาดูอีกที เฮ้ย..นี่มันรุ่นพี่ รร. หมดเลยนี่หว่า เหอ ๆ ก็ดีอะ เรียกมาถ่ายรูปซะเลย
ดีน่ะ ที่ยังจำกันได้
วงที่สองกับ วง Cells ที่มาจากลาว วงนี้ลีลาเล่นสด หนุกไปอีกแบบกับเพลงภาษาลาว และ ท่าเต้นน่ารักๆ
ที่นักร้องนำเต้น ชั่งกล้าเนอะ แต่ก็ออกมาน่ารักดีว่ะ ...นับถือๆ ส่วนมือกล้อง รุสึกว่าสาวๆนี่จะกริ๊ดกันลั่น
ก็มันหล่อนี่หว่า.... ทำไงได้
ปิดท้ายด้วย EBOLA คับ สาวกชาวร็อค มันสุดๆ โดดกันคอมเพล็คแทบจะพัง
ส่วนเราก็ได้ แต่ยื่นโยกหัว ไม่ได้โดดกะเค้า เพราะปวดมามากมาย
โยกแค่หัวก็หนุกดีน่ะ จะบอกให้
พองานเสร็จ กลับมาสโม ที่คณะดันไฟดับอีก เอาเข้าไป ดีน่ะที่มีน้องๆอยู่กัน
สรุปว่าก็เลยชวนกันไปร้อง Karaoke กันซะเลย คราวนี้หล่ะ เต้นกันทุกคนเลย
ก็ที่งานคนมันเยอะนี่น่า โดดไม่มันส์อ่ะ
ตอนนี้ง่วงนอนมากมายก่ายกอง เเด่วพรุ้งนี้จะมาอัพรูปใส่ดีกว่า
เพิ่มเติม
+ ตอนเย็นดันฝนตก ดีน่ะที่ไม่เปียก
+ ไม่มีไร ร้องเพลงหนุกดี ถูกด้วย
+ ง่วงมากมาย ไปนอนล่ะ
+ เม้นให้ดู๋..... เครียดเต่นิ
June 06 นาทีฉุกเฉิน เจ็บข้อเท้าอีกแล้วว
ทำงานเสร็จแล้ววววววววววววววววววววววววววววววว ตั้งแต่ขาเจ็บวันจันทร์ ก็ต้องอยู่บ้านช่วยแม่พิมพ์งานอาจารย์สาม จนถึงวันนี้วันจันทร์อีกรอบ งานไม่เยอะหรอก ก็ จัดเรียงหน้าเอกสารในเวิร์ด ของเพื่อนแม่ 600 กว่าหน้า แล้วก็พิมพ์งานของแม่ 265 หน้า พึ่งเสร็จวันนี้ ตอน 8 โมง อดหลับอดนอน มาหลายวันล่ะ ทำไงได้ ลูกที่ดีก็ต้องทำให้แม่สิน่ะ พิมพ์สัมผัสได้คนเดียวนี่น่า วันนี้หมอนัดดูข้อเท้า แปดโมง แต่ว่าไปแปดโมงครึ่ง กว่าจะทำให้แม่เสร็จ พอไปถึงโรงบาล กว่าจะหาห้องตรวจเจออีก เหอๆ คนเยอะสุดๆ โรงบาลรัฐ กับวันจันทร์ ไม่ต้องบอกหรอกน่ะว่า คนป่วยจะเยอะขนาดไหน นี่พี่หมอยอด นัดให้แปดโมงแล้วนะเนี้ย แค่เห้นคนเท่านั้นแหล่ะคับ ไม่ต้องคิดมากเลย กลับบ้านทันที หยิบกรรไกมา ตัดออกเองเลย สบายสุด ๆ
______________________________________________________________________________________________________
เจ็บขาอีกแล้ววววววว
หลังจากที่ปล่อยให้เป็นปกติสุขตั้งนาน เมื่อวานเลยได้ฤกษ์ งามยามดี
เล่นบาสด้วยความสบายใจ ในโรงยิม มข.
แต่แล้ว จังหวะ ที่กำลังกระโดดลง หลังจากเอา ลูกบาสลงไปสู่ห่วง ก็ดันไปเหยีบเท้าพี่ต้นเข้าให้
ทันไดนั้นก็ได้ยินเสียงหมือนตอนกำลังเคี้ยวเอ็นไก่ เลย
แต่มันกลายเป็นเอ็นข้อเท้าเรานี่ดิแต่ไม่ได้เคี้ยวน่ะ เหอๆ
ปวด โ-ค-ต-ร แล้วก็นอนเจ็บอยู่ในสนาม ทุกคนต่างเข้ามาดูอาการด้วยความเคยชิน เหอๆ
ก็มานเจ็บบ่อยนี่น่า
น้องๆ ก็เลยไปซื้อน้ำแข็งมาให้ สองถุง จัดการใส่ถัง แล้วก็เอาเท้าไปแช่ คราวนี้ถึงกะร้อง จ๊ากกก
หลังจากปวดสุดๆ คราวนี้มา เย็น สุดๆๆ เหอๆ ร้องดังกว่าตอนเจ็บอีก
ครั้งนี้ต้องไป รพ.แล้วแหล่ะ เพราะว่ามันหนักสุดๆ
พอไปถึง ห้องฉุกเฉิน ระหว่างที่นั่งรถเข็นรอตรวจอยู่ ดันมีหมอเดินมา ไม่รุ้จะรีบไปไหน
แตะขาข้างที่ เจ็บ เฉยเลย แล้วก็หันมาขอโทดคับ แล้วก็เดินจากไปเหมือนไม่ได้เกิดไรขึ้น
ไอ้เรา แม่งปวกฉิบ พูด ไม่ออก เหอๆ ได้แต่ด่าหมอ ในใจ -*-
แต่แล้วสวรรค์ก็เข้าข้างง พี่หมอยอด เข้าเวรพอดี ก็เลยมาดูอาการให้
X-ray ไปสามรอบด้วยกัน เหอๆ แล้วก็มีเพื่อนพี่ยอดที่เป็นหมอกระดูกก็มาดูให้
ไอ้ตอนที่เช็คว่าเอ็นเส้นไหนที่ฉีกขาดนี่ดิ ปวดสุดๆ ก็หมอเล่น กด แล้วก็ดันๆ แทบร้องจ๊ากกเลย
พี่ยอดแกบอกว่าจะต้องใส่เผือกอ่อน ไอ้เราไม่อยากใส่อะ ไปไหนไม่สะดวก
ก็เลยขอให้พี่แก พันเทปเหนียวให้เฉยๆ
พี่แกจะเอาไม้ค้ำให้ ก็ไม่เอาเหอๆ เป็นคนไข้ที่ดื้อจริงๆ เลยแฮ่ะเรา
สรุปว่า ออกจากโรงบาลแล้ว หิวมากมาย กินข้าวไก่อบน้ำพึ่ง ที่เจ๊พร
เสร็จแล้วกินก๋วยเตี๋ยวบะหมี่เกี๋ยวปูหมูแดง ไปอีกชาม เหอๆ
+ วันนี้ก็เลยได้อยู่บ้านทั้งวัน
+ อดเล่นบาสอีกนาน
+ เปิดเทอมแต่ดันไปเรียนไม่ได้
+ รุ้จักกะหมอก็ดีเงี้ย โดนรุม
__________________
l>>Special Thank<<l
+ พี่หมอยอด แล้วก็เพื่อนพี่ยอด ที่เป็นหมอกระดูก
+ พี่หมอโอ ที่โทรถามอาการ
+ พี่หมอพลอย พี่ดูอาการตอนแรกให้
+ เพื่อนทับทิม เพื่อนภู ที่พาไปโรงบาล
+ สุดท้ายก็ต๊อกแต๊กที่พาไปหาไรกินหลังจาก ออกจากโรงบาล (อิ่มสุดๆ)
+ ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วง ขอบคุณคับ ^^
>> Thank For Commernt <<
June 02 New Movie_TRANSFORMERS>> MoviE CoMinG SooN << วันนี้มีหนังดีๆ เก็บมาฝากกันน่ะคับ โดยส่วนตัวแล้วชอบดูหนังมากมาย ต่อไปคิดว่าน่าจะทำบล็อคแนะนำหนังดีๆ มาให้เพื่อนๆได้รู้ข้อมูลของหนัง ก่อนที่จะเสียเงิน ไปดูในโรงหนัง กันน่ะคับ เพราะว่าไม่อยากให้ตีตั๋วเข้าไปนอนกัน แนะนำติชม กันได้น่ะคับ ________________________________________________ TRANSFORMERS
วันนี้มีหนังเรื่องใหม่มาแนะนำคับ ชื่อเรื่อง ว่า Transformers หรือในชื่อไทยว่า "สงครามวันหุ่นยนต์ล้างโลก"
ประเภทภาพยนตร์ : Action / Adventure / Sci-Fi เรื่องย่อ ส่วนตัว ใครที่ชอบหนังแนว Action Scifi เรื่องนี้ไม่ควรพลาดน่ะคับ เพราะว่า ได้ผู้กำกับฝีมือดีอย่าง ไมเคิล เบย์ อีกทั้งยังมีสตีเฟน สปิลเบิร์ค มารวมแจมอีกด้วย หนังได้ดัดแปลงมาจากการ์ตูนหุ่นยนต์แปลงร่าง ที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก หนังเรื่องนี้ เป็นหนังที่จะเติมเต็มความฝันในวัยเด็กของทุกคนให้เป็นความจริง รับรองว่าสนุกแน่ นับวันรอได้เลย
_________________________________________________________________________________
“Ocean’s Thirteen” เป็นการกลับมาพบกันของ จอร์ช คลูนีย์, แบรด พิตต์, แมตต์ เดมอน, แอนดี้ การ์เซีย, ดอน ชีเดล, เบอ์นีย์ แม็ค, เคซีย์ แอฟเเฟล็ค, สก็อต แคน, เอ็ดดี้ เจมิสัน, และ เชาโบ ฉิน, กับคาร์ล ไรเนอร์ และอีเลียต กูลด์ อัล ปาชิโน มาร่วมทีมนักแสดงในบท วิลลี่ แบงค์, และเอลเลน บาร์คิน รับบทเป็นมือขวาของเขา – อาบิเกล สปอนเดอร์ และผู้ที่กลับมาร่วมทีมในภาคต่อ ได้แก่ ผู้กำกับการแสดง สตีเวน โซเดอเบิร์ก และผู้อำนวยการสร้าง เจอรี่ ไวน์โทรบ
>>> Comment Pls. <<< >> ไหนๆก็เข้ามาแล้วคอมเม้นให้หน่อยน่ะค๊าบบบ << May 29 *Bb_Special_Talk*กลับมาแล้ววว
หลังจากที่ไปออกค่ายมาที่ อ.ไชยวาน จ.อุดรธานี สนุกมากมาย ได้ประสบการณ์เยอะแยะเลย
ตลกดีอ่ะ เพื่อนชวนไปก็ไปกับเค้า ทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่าเป็นค่ายเกี่ยวกับอะไร ถามเพื่อน เพื่อนก็บอกว่าไม่รู้เหมือนกัน
ไอ้เราก็ ว่างๆ แฮ่ะ เอ้าไปก็ไป .....คืนนั้นก็เลยต้องนั่งปั่นงานให้คุณแม่ จนถึงตีสองกว่าๆถึงจะได้นอน
ดีหน่อยที่รถออกบ่ายสี่ ... ตื่นมาก็เก็บของรีบตรงไปที่ องค์การ นศ. .....ทันทีที่ไปถึง ไม่รู้จักใครเลยคับพี่น้อง
รู้จักแค่น้องคณะสองคนกะเพื่อนแบงค์คนเดียวเอง เป็นไงเป็นกัน กว่ารถจะมานาน โค-ตะ-ระ
ก็เลยมีเวลาแวะไปทักทายพี่ๆ ที่โรงยิมซะหน่อย เพราะเป็นเวลาเล่นบาสพอดี ทำไงได้ก็พี่เค้า แฟนลิเวอร์พูล นี่น่า เหอๆ
เป็นไงหล่ะ..มา คุยทับแมนยูเรา สะจายยย
สักพักรถก็มา คราวนี้แหล่ะ เหอๆ นั่งคนเดียวเลยคับ ไม่รู้จักใครจิงๆ รถออกตอนเกือบๆหกโมงเย็น กว่าจะไปถึงก็เกือบๆ ห้าทุ่ม
โหย ...ไกลมากมาย อำเภอไชยวาน พึ่งเคยมานี่แหล่ะ ไกลๆจิงๆ เห็นที่พักแล้วสุดยอดแห่งบรรยากาศ เพราะว่าต้องไปนอนที่ห้องสมุดชุมชน
บรรยากาศดีจิงๆ เพราะว่าอยู่กลางหนองไชยวาลเลย สรุปคืนนั้นว่าจะนอนซะหน่อย แต่กลับไม่ได้นอนเลยอ่ะ นอนไม่หลับซะงั้น
ก็เลยต้องแหกตาทำงานต่อทั้งวัน เออลืมบอกไป สรุปว่าเป็นค่ายของมหาลัย ที่ออกร่วมกับชมรมศิลปวัฒนธรรมอีสาน
ประมาณว่า ก็จะมี นศ.ที่มีความสามารถทางด้านศิลปะการแสดงของอีสาน ไปแลกเปลี่ยนความรู้กันกับตัวแทนของชาวบ้าน
ไอ้เราก็นึกว่างานไม่ใหญ่เท่าไหร่แต่ที่ไหนได้ ใหญ่สุดๆ รองผู้ว่ามาเปิด ศิลปินแห่งชาติก็มา อีกทั้งยังศิลปินพื้นเมืองดังๆ มาเยอะเลย
สนุกดีอ่ะ ไอ้เราก็ทำไรไม่เป็นหรอก ได้อยู่กลุ่มเดียวกะต๊อกแต๊ก น้องหนึ่งแล้วก็น้องปิงปอง สางคนนี้เค้าเป็นนางรำอะ(น่ารักทุกคนเลยด้วยน๊า) ไอ้เราก็เลยคอยนั่งคุมเพลงอย่างเดียว
น้องหนึ่งเนี้ยจะเป็นคนตัวเล็กๆ นิสัยน่ารักดี ขำๆสนุกสนาน น้องหนึ่ง(ผู้หญิงน่ะ)นี้คือจะตามมาทีหลังก็ไม่รู้จักกันหรอก สรุปว่าคืนต่อมาก็มานอนข้างๆกันล่ะเพราะว่า มันเป็นห้องรวม เหอๆ แล้วก็ที่เราน่ะมีพัดลม อิอิ ไม่มีไรในกอไผ่น่ะ แล้วก็สนิทกันเลยก็ว่าได้ เพราะว่าต้องอยู่กลุ่มเดียวกัน
กลุ่มของเราได้ ศิลปการฟ้อนรำประยุกค์ ได้ไปอยู่แถวตลาด ของอำเภอเลยแฮ่ะ คนเยอะมากมาย เอาว่ะ สู้ตาย
ประมาณว่ามันจะแบ่งกลุ่มการแสดงต่างๆ เป็นฐานๆ แบ่งออกไปรอบๆอำเภอ แล้ววันสุดท้ายก็จะต้องมาประกวดกัน
จากที่ไม่รู้จักกันกลายเป็นว่าสนิทกันถายในวันเดียว เหอๆ แปลกดีแฮ่ะ ยิ่งกลับกลุ่มแม่บ้าน คุยกันสนุกสนานเลย
ทั้งพี่มะลิ ขนาดลูกสองแล้วนะนั้น ยังสวยเหมือนวัยรุ่นอายุ 27-28 เลยแฮ่ะ เหอๆ แต่แกวัยรุ่นจิงๆ จัดฟันด้วย
มาค่ายนี้ได้ความรู้เกี่ยวกับศิลปการแสดงการฟ้อนต่างๆของภาคอีสาน มาประดับสมองได้ดีเลยทีเดียว
ทั้งๆที่ไม่เคยคิดเลยว่าเราจะได้มาสัมผัสกับอารยธรรมของอีสาน ทั้งๆที่เราก็เรียกได้ว่าเป็นคนอีสานเหมือนกัน
จะให้อธิบายออกมาเป็นตัวหนังสือมันบอกได้ไม่หมดหรอก
แต่ถ้าเก็บไว้เป็นความประทับใจน่ะ ยังไงก็ไม่มีคำว่า ลืม
ขอบคุณ:Special Thank
: พี่เยี่ยมที่คอยดูแลพวกเราอย่างดีเลย(แฟนสวยนะพี่เป็นพยาบาลด้วย)
: พี่มะลิ ขอบคุณสำหรับของขวัญคับ ได้กรอบรูปอ่ายังหารูปใส่ไม่ได้เลย
: น้องแฟรซ : ลูกพี่มะลิ อ้วนๆ ฮา ๆ กวน ๆ ดี ไอ้เนี้ยติดเรายังกะไรดี 555+
: แล้วก็สมาชิคกลุ่มทุกคนทีคอยดูแล
: น้องหนึ่ง น้องปิงปอง และ ต๊อกแต๊ก พึ่งเจอกันไม่กี่วัน ไหงเหมือนรู้จักกันมาเป็นปี เหอๆ
: แล้วก็เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ไปด้วยกัน สุดท้ายแล้ว รู้จักกันหมดทุกคนเลยแฮ่ะ จากตอนแรกไม่รู้จักใครเลย
........................................................................
หวังว่าคราวหน้าพวกผมคงจะมีโอกาศไปเยี่ยมที่ ไชยวานอีกน่ะคับ
อีกหนึ่งความทรงจำที่ดีๆ ขอเก็บความรู้สึกนี้ไว้ตลอดไป
ขอบคุณสำหรับประการณ์ที่ดีๆ คับผม
เฮ้อ...รู้สึกดีจริง ๆ
May 22 So...Happy และแล้ววันนี้ก็ได้ฤกษ์งามยามดี มาอัพสเปชซักที เฮ้ย ทำไมมันคล้องจองซะงั้น
ก็อยางที่บอกแหล่ะน๊า สบาย สบาย
เมื่อคืนไปยูบาร์มาอีกแล้ว วันศุกร์ก็พึ่งไปมา หลังจากที่ไม่ได้ไปซะนาน เมื่อคืนวันเกิดพี่ชาย แล้วก็เลี้ยงส่งด้วย พี่แกจาไปอเมริกาอีกแล้ว
ไปโคตรนาน .... ไปเดือนเดียวแล้วก็กลับ ซะงั้น
.................................................................
 ไปเมื่อคืน ทำใจไว้แล้วว่าคงจะไม่หนุกหรอก คนก็ไม่ค่อยมี คิดว่าคงไม่เจอเพื่อนหรอกมั้ง
แต่ที่ไหนได้ เจอเพื่อนเก่าเต็มเลย ซะงั้น เพื่อนตั้งแต่ตอนอยู่ ม.ต้น ม.ปลาย ไปเรียนที่ไหนกลับมาเจอเมื่อคืน ดันนั่งโต๊ะข้างหลังอีก
แล้วทีแรก ทำไมไม่เห็นฟะเนี้ย .... จากงานวันเกิดพี่ กลายเป็นงานรวมเพื่อนซะงั้น 555+ กแปลกดี
แต่เมื่อคืนนี้ก็ดีอ่ะ ไม่เมามากมาย กินแค่สนุก ๆ แล้วก็กลับบ้านนอน
อาทิตย์ที่แล้วไม่รู้เป็นไร นอนไม่หลับซะที กว่าจะได้นอน ก็ตี 4 บางวันก็ ตี5 ซะงั้น
หนักสุดๆ นี่ 6 โมงเช้าเลย ทีแรกก็จะนอนตั้งแต่ เที่ยงคืนแล้วน่ะ แต่ไอ้ทีวีเจ้ากำเนี้ย ชอบมีหนังเรื่องดีๆ มาให้ดูตลอดเลยอ่ะ
ดูเสร็จก็ตี 4 แทนที่จะง่วง แต่ดั้น...ตาสว่างซะเนี้ยสิ เหอๆ
แล้วก็โทรไปกวนคนชาวบ้านเค้าอีก สงสัยคงจะรำคานน่าดู เหอๆ
 ว่าแต่ ช่วงนี้ เราสบายจริง ๆ ไม่ต้องมีเรื่องไห้คิดมาก อยากทำอะไรก็ทำ ชีวิตมีความสุข จะบอกว่ามากก็มากน่ะ
ไม่มีอะไรที่จะมีความสุขเท่านี้อีกแล้ว ฟังเพลงที่ชอบ อยากกินอะไรก็กิน อยากไปไหนก็ไป
ตอนเย็นก็ไปเล่นบาส ไปเจอเพื่อนๆ พี่ ๆ เล่นเสร็จก็ไปหาซื้อของกิน นั่งคุยกัน สบายจริงๆแฮ่ะ
ความรัก ก็ไม่ต้องไปโหยหาอะไรมากมาย ถ้าถึงเวลา เด่วมันก็มาเองแหล่ะ จิงม่ะ
ช่วงเวลานี้ยังไงก็ขอเก็บเกี่ยวความสุข สบาย ไว้ให้เต็มที่ก่อนแล้วกันน่ะ
เปิดเทอมหล่ะก็ตายแน่ เหอๆ ใกล้แล้วด้วย ...ยังไงก็ สู้ตายยยย
...................................................................................
วันนี้เขียนเรื่องไรสาระ อ่ะ ไม่รู้จะเอาเรื่องอะไรมาเขียน
เอาเป็นว่าถ้ามีเรื่องไรหนุกๆ เด่วจะมาอัพ เป็นไตรภาค อีกทีดีมั้ยเนี้ย
โดนพี่ๆ แซวด้วย เหอๆ
แต่ชอบรูปที่เอามาลงให้ดูนี่สิ สวยดี ให้ความรู้สึกดีอ่ะ เป็นงานศิลป์ที่สวยน่ะ
เห็นเรายังงี้ ก็ชอบคิลปะกะเค้าเป็นด้วย
May 05 อ่าว ๆ .. คนไหนอกหักมาอ่านซะดีๆMusic Video Codes
^^
พึ่งอัพเรื่อง โลกของเรา สด ๆ ร้อน ๆ ตอนประมาณ เที่ยงคืน ตอนนี้ 01.47 ก็เลยต้องมาอักอีพ
เนื่องด้วย ช่วงเวลานี้เพื่อน ๆ รู้สึกว่าจะอกหักกันเยอะเหลือเกิน มันเป็นอาไรกับหน้าฝน ฟะเนี้ย
ถ้าคนที่เอ่ยถึงเข้ามาอ่าน
แล้วรู้ว่าเป็นตัวเองก็ขอโทษด้วยแล้วกันน่ะ เนื่องจากท่านๆ จะได้รู้อะไรมากขั้น ...หวังว่าน่ะ
เป็นธรรมดา ที่ความรักย่อมจะมาพร้อมกับความเสียใจ เมื่อคุณรู้จักกับความรัก คุณก็จะต้องทำความคุ้นเคยกับความเสียใจด้วย
เป็นไปไม่ได้เลยที่คุณจะมีความรักโดยที่ไม่มีความเสียใจ
บ้างครั้ง อุปสรรคทุกอย่างที่เข้ามา จะทำให้เราเข้มแข็งขึ้น มื่อเราผ่านมันไปได้ แต่ก็ไม่ทุกครั้งเสมอไป สำหรับคนที่ผ่านมันไปไม่ได้
ก็ขอให้ทำใจยอมรับกับมันซะ
แล้วก็ขอให้กลับมาใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติโดยเร็ว
เราเชื่อว่า ทุกคนคงจะเคยสัมผัสกับความรู้สึกเสียใจ อกหัก โดนทิ้ง หรืออะไรหลาย ๆ อย่างคล้ายกันกับเราน่ะ
เชื่อว่าทุกคนจะต้องร้องไห้ อย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเราจะร้องไห้ไปหาพระแสงอาไร
หนึ่งในนั้นก็คือความ คาดหวัง ยังไงหล่ะ เป็นปกติที่เมื่อเรารักใครซักคนนึงเราก็จะต้องคาดหวังเอาไว้
เช่น การใช้ชีวิตร่วมกัน จับมือเดินไปไหนด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกันในวันหยุด สวีตกันตามลำพัง ใช่มั้ย นั้นแหล่ะความคาดหวังของเราหล่ะ
แต่จะเกิดอะไรขั้นเมื่อ วันหนึ่งคนที่คุณคาดหวังนั้น ไม่อยู่กับเราแล้ว แน่นอนคุณจะต้องร้องไห้ออกมาต่อหน้าเค้า
แล้วก็พยายาม ถามถึงเหตุผลต่างๆนาๆ ว่าทำไมต้องจากเราไปด้วย
ไม่รักเราแล้วหรอ เราทำอะไรผิด ทำไม ทำไม ทำไม...
ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วน่ะว่าคำตอบมันจะเป็นยังไง....( เออ กูไม่รักมึงแล้ว ยังจะมาถามอีก เหอๆ )
แต่ที่สำคัญมันไม่ใช่อย่างนั้น หรอก ไอ้ที่ทำให้เราเจ็บใจที่สุดนี่น่ะ ก็เพราะว่า ยังมายกข้อเสียต่างๆนาๆ ของเราออกมาได้หน้าตาเฉยนี่ดิ
ไอ้ตอนคบกัน ไม่เห็นจะบ่นซักคำ แต่วันบอกเลิกนี่ ข้อเสียตูยาวเป็นหางว่าว เลยแฮ่ะ สันหามาได้ไงว่ะ เก่งๆ จิง ...
แค่บอกมาคำเดียว ว่า มีแฟนใหม่ ก็จบแล้ว ......ล่อให้เราร้องไห้ฟูมฟาย แทบเป็นแทบตาย
แต่ข้อดีของการร้องไห้มันก็มีน่ะ อย่างแรกเลยแหล่ะ เมื่อคุณร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหวแล้ว สมองคุณจะประมวลผลทันที ว่า..
สมมุติเอาน่ะ.... สมองพูด ==> มึงจะร้องไห้ ไปทำไมว่ะ ร้องให้ตายเค้าก็ไม่หันกลับมาแคร์หรอก ในเมื่อเค้าไม่รักเราแล้ว
แล้วเราจะไปร้องไห้มันไปทำไม ยอมรับกับมันซะ แล้วหันกลับมารักตัวเองดีกว่า รู้สึกว่าตัวเองงี้เง่า ก็ตอนนี้แหล่ะ
เออว่ะ ในสมองมันแวปมาซะงั้น ไม่รู้ว่าคนที่เคยเป็นยังงี้ สมองมันคิดเหมือนกันรึป่าวน่ะ
แบบว่าร้องไห้อยู่ดี ก็หยุดร้องไปซะดื้อ ๆ เลย คิดแล้วขำตัวเองว่ะ เหอ ๆ
คนที่อยู่ข้างหน้าคงจะ งง เนอะ มึงเป็นไรของมึงว่ะเนี้ย เมื่อกี้ยังร้องไห้แทบเป็นแทบตาย...
อยู่ๆก็หยุดร้องเหมือน มึงไม่ได้รับรู้เลยว่ากูพึ่งบอกเลิกมึงไป 555+
ก็อีกนั้นแหล่ะ ในเมื่อ คุณไม่รักเราแล้ว แล้วทำไมเราจะไปเสียน้ำตาให้กับเค้าทำไมฟะเนี้ย......
หันกลับมารักตัวเอง ก็เท่านั้นแหล่ะ มันจะไปยากอะไร.... เท่านี้ เราก็สบายแล้ว อยากทำไรก็ทำ เพื่อนๆก็เยอะแยะออก
ขาดคนบางคนไป ไม่เห็นมันยักกะตายเลย.. จิงม่ะ (ถ้าขาดเค้าไม่ได้ ก็ไป...ซะ)โตแล้วคิดเอา เหอๆ
แต่ก่อนก็เคยอยู่ได้ แล้วทำไมมาวันนี้เราจะอยู่ไม่ได้ ใช่ม่ะ
.................
.........
...
.
 ...............................................................................................
May 07 16:09
เคยได้ยินมาว่า เมื่อคุณเดินเข้าไปใน ร้านหนังสือ แต่คุณไม่รู้จะเลือกซื้อหนังสือเล่มไหน สิ่งแรกที่คุณจะเลือกออกมาก็คือ หนังสือที่ มีรูปทรง หน้าปกที่สวยงาม สะดุดตา เป็นสิ่งแรก จิงมั้ย แต่เมื่อคุณลองเปิดเข้าไปสัมผัสกับเนื้อหาที่อยู่ภายใน หน้าปกที่สวยงามนั้น บางครั้งมันกลับไม่เป้นไปอย่างที่คุณคิด สิ่งแรกที่คุณคาดหวังจากหน้าปกที่สวยงาม ก็คือ เนื้อเรื่อง ที่สุดแสนจะสนุก ตื้นเต้น มีทุกอย่างที่คุณคาดหวัง แต่สุดท้ายมันกลับ ช่างน่าเบื่อ ไม่มีสาระ เมื่อคุณอ่านไปเรื่อยๆ คุณก็แทบอยากที่จะวางมันลง แล้วไม่อยากที่จะจับมัน ขึ้นมาอ่านอีกเลย....
แต่หนังสือบางเล่น แม้ว่า หน้าปกอาจจะไม่สวยสะดุดตา เป็นหนังสือที่มีหน้าปกที่เรียบง่าย ไม่มีอะไรพิเศษมากมาย แต่ เนื้อหา ภายในกลับสนุก ตื่นเต้น มีเนื้อหา ที่สามารถทำให้คุณได้ อ่าน และ ศึกษาต่อไปเรื่อย โดยที่คุณไม่อยากที่จะให้มีหน้าสุดท้าย และไม่อยากที่จะวางมันลง
คงมีคนถามสิน่ะว่า แล้วหนังสือที่มีหน้าปกสวยงามเนี้ย จะไม่มีเนื้อหาที่มันมีสาระมั้งเลยหรอ เอาแบบว่า หนังสือที่เฟอร์เฟค น่ะ
ตอบได้เลยว่า ไอ้ที่มีนะมันมีอยู่หรอก แต่ว่า หนังสือน่ะไม่มีเล่นไหนที่ดีไปซะหมดหรอก ไอ้ที่มีมันคงอยู่ใน นิยาย หมดแล้ว ...(ผู้ชาย ดี๊ ดี ก็มีแต่ใน นิยาย...ยย คุ้นๆน่ะ ว่ามั้ย เหอๆ)^^
แล้วคุณหล่ะ เลือกที่จะเป็นคนที่เปิดอ่าน หรือว่า เลือกที่จะเป็นหนังสือ ให้คนเค้าเปิดอ่าน..... (เออ..น่าคิดเนอะ) คิดได้ก็เม้นให้ด้วยแล้วกัน
อยากฝากถึงเพื่อน
ทำใจยอมรับมันให้ได้ อยากจะร้องก็ร้องมันออกไป ร้องให้มันไม่ต้องมีน้ำตาที่จะไหลออกมา
แล้วก็จงพยายามกลับมาเป็นตัวของตัวเองให้เร็วที่สุด นั้นแหล่ะวิธีที่จะ ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
ความรักมันก็งี้แหล่ะน๊า
+ แคร์ความรุ้สึกของคนที่แคร์เรา ดีกว่า ในเมื่อเค้าไม่แคร์เราแล้ว แล้วเราหล่ะ จะไปแคร์มันทำไม
+ รักตัวเองดีกว่าน่ะ ก่อนที่จะรู้จักไปรักคนอื่น
+ อาไรของกูว่ะเนี้ย อยู่ดีๆ ก็มาอั้พเรื่องยังงี้ อาน่ะ เอาเหอะ ไหนๆ เพื่อนก็อกหักเยอะ ก็เลยเอาตัวเองมาเป็นตัวอย่างซะเลย
+ จะได้แบ่งปัน ความเศร้าของเพื่อนได้บ้าง ไม่มากก็น้อยแหล่ะน่ะ
..............................................................................................................
เผลอแป๊บเดียว จะตีสาม.... ไมเวลามันเร็วงี้อะเนี้ย เอาเป็นว่าเด่วค่อยมาแต่งสเปชว้นหลังแล้วกันน่ะ
เหอๆ ไปนอนดีกว่า ฝันดีทุกคน
..............................................................................................................
เซงอ่ะแมนยู ตกรอบซะงั้น แต่ไม่เป็นไร รักตลอดไปน่ะ แมนยู เหอๆ MAN U สู้ต่อไป หน่วยรบ จีบัน............@.@"
......................................................................................................................................................................................................
May 11:2007 04:20 pm
ความฝัน : ทุกคนคงจะมีความฝันที่ตัวเองใฝ่ฝันสิน่ะ ส่วนของเรานะเหรอ ก็คือ การได้ขับมอไซ คู่ใจ แรง ๆ ซักคัน ท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่าง ๆ ที่คุณอย่ากจะไป
คุณคงจะถามสิน่ะว่า ร้อนก็ร้อน จะไปขับมันทำไม มอไซมันต่างจากรถยนต์เพราะว่าไม่สะดวกสบายก็จิง แต่คุณจะได้รับรู้ถีงสายลม ที่พัดผ่านคุณไป
และคุณยังได้รับรู้ถึง บรรยากาศรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นขุนเขา สายลม แสงแดด ควบคู่กับการขังคับมอไซคันโปรดของคุณ ด้วยมือ และ ขา ทั้งสองข้างของคุณ
ลองคิดดูน่ะว่า หาวันหยุดสักสองสามวัน แพ็คของที่จำเป็น ใส่เป้ใบนึง สะพายไว้ข้างหลัง แล้วก็มีชุดหนังดีๆสักชุด เลือกสถานที่ที่คุณอย่ากจะหลีกหนี ให้มันพ้น
จากสิ่งรอบๆ ตัวสักอย่าง คุณก็แค่ ขับมันออกไป สนุกกับบรรยากาศรอบตัว โดยที่ไม่ต้องคิดอะไร คิดดูสิว่ามัน จะมีความสุขขนาดไหน
...............................................
+ แต่ละคนก็ชอบแตกต่างกันไปน่ะ
+ ถ้าคุณเคยขับแต่เวฟ (125 CC.) หรือไม่เคยขับรถจักรยานยนต์ที่มีขนาดมากกว่า 400 CC.+ คุณก็อย่าพึ่งไป.... ว่ามันเลยน่ะ
...............................................
- คันนี้ คร่าวๆเลยแล้วกันน่ะ SUZUKI GSX R1000 year 2007
- $11,399 us ที่ไทยตอนนี้ ยังไม่ค่อยเห็นอ่ะ ราคาก็อยู่ไม่น่าเกิน 4 แสน( หมายถึงอีก 3-4 ปีน่ะ )
- เครืองยนต์ 999 cc.
April 12 คาถาจีบสาว ขำๆ ค า ถ า จี บ ส า ว ขำ ๆ เ ข้ า บ ร ร ย า ก า ศ ส ง ก ร า น ต์ พ รุ้ ง นี้ ก็ ส ง ก ร า น ต์ แ ล้ ว อ ย า ก เ ล่ น สุ ด ๆ
ปี ที่ แ ล้ ว อ ยู่ เ ม ก า เ อ า น้ำ ใ ส่ ข ว ด แ ล้ ว วิ่ ง ส า ด เ พื่ อ น แ ค่ นั้ น เ อ ง เ ล่ น กั น อ ยู่ ส า ม สี่ ค น
ปี นี้ เ ด่ ว จ า เ ล่ น ใ ห้ มั น ส์ เ ล ย เ ก็ บ ก ด ใ ค ร ที่ เ ข้ า ม า อ่ า น บ ล็ อ ค นี้ แ ล้ ว อ ย่ า ลื ม ไ ป อ่ า น บ ล็ อ ค ก่ อ น ด้ ว ย ห ล่ ะ
น า น ๆ ที จ า อั พ ถี่ ข น า ด นี้ เ พื่ อ น ก็ ห า ย ห ม ด เ ซ ง เ ล ย ปิ ด เ ท อ ม เ อ็ ม ก็ ไ ม่ อ อ น กั น
ช่ ว ง นี้ ขี้ เ กี ย จ ใ ส่ ลู ก เ ล่ น ใ ห้ มั น น่ ะ เ อ า เ ป็ น ว่ า อ่ า น ไ ด้ ก็ พ อ แ ล้ ว น่ ะ เ พี ย ว ๆ อ ย่ า ง งี้ แ ห ล่ ะ ไ ม่ ต้ อ ง มี ลู ก เ ล่ น เ ห อ ๆ
ก็ ค น มั น ขี้ เ กี ย จ นี่ น่ า
พ ล่ า ม เ ย อ ะ แ ล้ ว ไ ป อ่ า น เ ถ อ ะ
--
คาถาจีบสาว ขำๆ
การจีบหญิง แท้จริง นั้นแสนง่าย แค่แต่งกาย เดินเฉียด เที่ยวสยาม ปิ๊งคนไหน ไปใกล้ใกล้ แล้วเดินตาม จากนั้นถาม เบอร์โทร โอ้! ง่ายจัง แต่จะได้ หรือไม่ได้ อยู่ที่น้อง เพราะผู้หญิง มีสมอง น้องอย่าหวัง ว่าอะไร มันจะง่ายสบายจัง อยากสมหวัง ต้องจริงใจ มาก่อนเลย ถ้ารักจริง ชอบจริง ค่อยตามจีบ ไม่ต้องรีบ เปิดใจ ไปเฉลย ว่าตัวเรา รักแม่ง ชิปส์ หายเลย อย่าเปิดเผย เร็วไป ให้เวลา แรกทักทาย ต้องสุภาพ พูดไพเราะ พูดเพราะ ๆ ดีกว่า อย่าปากหมา อย่าโชว์อ๊อฟ อย่าทำเท่ อวดศักดา แค่ทำตัว ธรรมดา ก็เป็นพอ สองอย่าตื๊อ อย่าตาม รำคาญว่ะ หยิ่งหน่อยนะ จะดูเท่ห์ สมศักดิ์ศรี แล้วอย่าพล่าม เรื่องตัวเอง เก่งทั้งปี พูดแบบนี้ เหมือนขึ้คุย สาวไม่มอง ควรทำตัว ปกติ มิต้องเซ็ท เขาจะ get ดีกว่า ทำตัวหล่อ ได้เบอร์โทร มาแล้ว รู้จักรอ อย่าเพิ่งขอ เบอร์ยกทรง กางเกงใน โทรไปหา วันละครั้ง กำลังแจ๋ว สิบแปดครั้ง มากไปแล้ว เค้ารู้ไต๋ อย่าทำตัว เป็นผู้ชาย ที่ง่ายไป แล้วหญิงใด มันจะสน คนง่ายเกิน นัดทานข้าว ควรจะเป็น มื้อเย็นนะ ถ้าอยากจะ จากกันแล้ว ให้คิดถึง เลี้ยงมือเช้า มื้อกลางวัน เปลืองนะมึง แดดมันร้อน แม่งไม่ซึ้ง เสียตังค์ฟรี จะไปไหน ควรไปรับ ควรไปส่ง ต้องซื่อตรง รักเดียว ไม่ขี้หลี ถือคติ ทำดี ย่อมได้ดี ทำตามนี้ มีสิทธิ์ ติดแน่นอน ข้อควรระวัง : ห้ามใช้กับหญิงที่ไร้หัวใจ จะเสียตังค์ฟรี _________________ 
ใครทำดีด้วย จะทำดีตอบ พร้อมที่จะเปิดใจรับ
ใครที่ทำไม่ดีด้วย รับรองได้เจอดีแน่
......
....
..
"ชีวิตเป็นของคุณ จะทุกข์จะสุข....จะเสียใจหรือดีใจ... จะร้องไห้ หรือ หัวเราะ
คุณสามารถที่จะกำหนดมันเองได้ด้วยตัวของคุณเอง
แต่ขอไว้อย่างอย่าให้ชีวิตที่คุณเลือกทำแล้วมันเป็นการสร้างความเดือดร้อน
ให้กับคนอื่นเท่านั้นแหล่ะพอ" จำไว้...
Last special ::
.........
You're the most beautiful women in the world ^^
You tell something to me, but you wrong promise wud da Fuck !!!
You bitch I hate everything about you forever : I'm promise
..........
See ya next time ::
>>llll สุดท้ายโหวดรองเท้าให้หน่อยน๊า จาได้เลือกถูกว่าจะเอาคู่หนายอ่า llll<<
     April 08 ++ ความรักไม่ยากหรอก หากเข้าใจ ++เคยมีคนมาบ่นให้ฟังบ่อยๆ ว่า “ความรักนี่ ยากจังเลยเนอะ” ก็เลยบอกเขาไปว่า “ความรัก ไม่ยากหรอก...หากเข้าใจ” ที่ยากน่ะ ไม่ใช่ความรัก แต่ “เข้าใจ” ต่างหาก ที่ยากมากกว่า เป็นเรื่องยากที่คุณจะเข้าใจใครสักคนนึงอย่างถ่องแท้ เพราะแม้แต่ “เขา” ก็อาจจะไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกัน และยิ่งคนนั้น คือ แฟน คนรัก หรืออะไรก็ตามแต่ ก็ยิ่งยากจะเข้าใจ เพราะไม่ใช่แค่คุณเข้าใจตัวเขา แต่ต้องพยายามเข้าใจ “รูปแบบความรักของเขาด้วย” ไม่แปลกหรอก หากเขาจะดูเป็นคนดีในสายตาคนอื่น แต่กับคุณแล้วเขา “ชั่วเอาๆ” ไม่แปลกหรอก ถ้าเขาดูแล และเป็นห่วงเป็นใยคนอื่น แต่กับคุณเขาทำเหมือนคุณไม่มีตัวตน นั้นเป็นเพราะตัวเขากับความรักของเขา บางทีเป็นคนละเรื่องกัน
คุณอาจปลื้มคนเก่งๆ คนที่ประสบความสำเร็จในการเรียน การเงิน และสังคม ที่สำคัญ “หน้าาตา”(จิงมะ) แต่พอได้เขามาเป็นแฟน ก็พบว่าเขาเป็นแฟนที่ “ห่วยบรม” เพราะคนเก่ง กับคนรักที่ดี อาจไม่ใช่คนคนเดียวกัน....(คุณต้องการแบบไหน) สมัยนี้ จะหาคนรักที่ดีสักคน อาจเป็นเรื่องที่ยากเย็น ถ้าได้คนรักที่ดี ก็ถือว่าโชคดีไป แต่ถ้าไม่ได้ ก็ต้องพยายามทำคนรักเป็นคนรักที่ดีให้ได้ ซึ่งตรงนี้แหล่ะ “ยาก” เคยมีคนมาบ่นให้ฟังว่า “ผู้ชายนี่ เข้าใจยากจังเนอะ” ก็เลยบอกไปว่า ผู้ชายเข้าใจไม่ยากหรอก แต่เข้าถึงยาก เพราะผู้ชาย เป็นเพศที่มีโลกส่วนตัวสูง และเป็นโลกที่ผู้หญิงมักจะเข้าไม่ถึง ที่สำคัญ บางครั้งก็เป็นโลกที่ “ผลัก” ผู้หญิงกระเด็นกระดอนออกไป ซึ่งขัดกับธรรมชาติของผู้หญิงจริงๆ เพราะผู้หญิงเป็นเพศที่ต้องการแชร์โลกกับคนอื่นอยู่ตลอดเวลา ยิ่งถ้าเป็นคนรักของเธอด้วยแล้ว เธอก็อยากให้โลกของเขาเป็นโลกเดียวกับเธอ นั้นก็คือ “โลกของเรา” แต่สำหรับผู้ชายแล้ว เมื่อเวลาผ่านไปความหวานชื่นของความรักของเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับ “โรคของเรา” สารพัดโรคที่ประดังเข้ามา ทั้งความเบื่อหน่าย ขี้รำคาญ ไม่อดทน พอนานๆเข้า ควานรักของเขาก็เป็นเพียง “กะเพราไก่ไข่ดาว” ที่ซ้ำๆ เดิมๆ ไม่มีรสชาติ ไม่มีความแปลกใหม่ แต่ก็ชอบกินน่ะ เอิ๊กๆ ผู้หญิงบางคนอาจยกมือขึ้นถามว่า “แล้วยังงี้ จะหาผู้ชายดีๆ ได้ที่ไหน” ผู้หญิงอีกคนโพล่งขึ้นมาว่า “ผู้ชายดีๆ ก็คงมีแต่ในนิยาย” ถ้างั้นที่เดินๆ กันอยู่แถวใน มอ เนี้ยหรือตามถนนหนทางเนี้ย “เลวๆ” ทั้งนั้นใช่มั้ย คำตอบคือ ไม่หรอก ผู้ชายดีๆ ยังมีอยู่บนโลกนี้และอาจจะมีมากกว่าผู้ชายที่ไม่ดีเลยด้วยซ้ำ แต่เหตุที่ผู้ชายทำตัวไม่ดี ไม่น่ารักส่วนหนึ่งเป็นเพราะ “ผู้หญิงทำให้เป็น” ไม่ได้อยากจะโทษผู้หญิง แต่ยอมรับหรือเปล่าว่า เวลาคุณอกหัก คุณก็จะมานั่งบ่น นั่งฟูมฟายทำนองว่า “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เราไม่น่า...เลย” “ไม่น่าตามใจมันเลย” “ไม่น่าให้เบอร์โทร.มันง่ายๆเลย” “ไม่น่ายอมมีอะไรกับมันเลย” คุณอาจโทษว่า ผู้ชาย “เลว” แต่จะมีผู้ชายสักกี่คนที่ยืดอกรับข้อหาที่คุณตั้งให้เขา คุณอาจประมาทเกินไปเวลามีแฟน หรือไม่ก็คิดน้อยไปหน่อยเพราะมักจะมองในสิ่งที่ตัวเองเห็นได้ด้วยตาเปล่า คือเห็นว่าเขาดีกับเราเขารักเรามาก เขาก็น่าจะเป็นแบบนี้ตลอดไป คำว่า Forever ใช้ได้ที่ไหนกับผู้ชาย ดังนั้น คุณควรเป็นคนหนึ่งที่ต้องรู้จักรัก และพยายามดึงส่วนที่ดีที่สุดของผู้ชายของคุณออกมา ผู้หญิงทุกคนมี “คุณค่า” อยู่ในตัว แต่มักทำลายคุณค่านั้นด้วยมือของตัวเอง โดยที่ไม่ได้ตั้งใจและประมาท โปรดสอนผู้ชายให้รู้จักคำว่า “รักแท้” มากกว่ามองหารักแท้ในตัวเขา เพราะรักแท้ของผู้ชาย จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อผ่านการเรียนรู้ความรักมาจนบรรลุขั้นสูงสุด ถ้าวันนี้คุณมีแฟนอยู่ ขอให้รู้ว่า “เขาเป็นเด็กคนหนึ่งที่ต้องการให้คุณเข้าใจ และขอให้ความรักที่บริสุทธิ์ของคุณ มีพลังมากพอที่จะทำให้เขาเป็นคนรักที่ดีขั้นมาได้ และผู้ชายดีๆ ในนิยาย ก็จะกลายมาเป็นผู้ชายดีๆ ที่มีในโลกของความจริง โปรดอย่าลืมว่าคนรักของคุณคือ “ผู้ชาย” ยังไงผู้ชายก็ยังคงเป็นผู้ชายวันยังค่ำ ตราบใดที่คุณยังคงมีความรักให้กับผู้ชาย คุณก็ควรจะทำความเข้าใจ ในโลกของเขาซะ เท่านี้คุณก็จะได้ความรักที่สวยงาม มาไว้ในครอบครอง “ความรักไม่ยากหรอก ถ้าหาก.......เข้าใจ” จิงมั้ย March 25 +- กลับมาแล้ววว -+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
กลับมาแล้ววววว คิดถึงขอนแก่นนน ไม่ได้อัพนานมากมาย เลยเนี้ย
ที่หายไปก็เพราะว่าไปออกค่าย ภาษาและวัฒนธรรมมาอ่ะ ไปเป็นสตาร์ฟ คุ้มเด็กสาธิต มข. ไปออกค่าย ที่ จ. จัทบุรี ที่อ่าวคุ้มกระเบน สนุกมากมาย
มีแต่ลูกท่านหลายเธอ เหอ ๆ แต่ก็สนุกดีน่ะ ไปสี่วันสามคืน พักที่รีสอร์ทติดทะเลเลยอ่ะ บรรยากาศดีมาก แต่เหนื่อยสุดๆ เพราะว่ากว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไป
เกือบเที่ยงคืนตีหนึ่ง แล้วต้องตื่นตีห้า พาน้องไปออกกำลังกายอีก ไอ้ที่นอนดึกเนี้ยไม่ใช่ไรหรอก คือว่าเล่นน้ำกันน่ะ เหอๆ สนุกมากมาย อาหารที่นั้นอร่อยน่ะ
รู้สึกว่า ไอ้เราจะกลายเป็นกุ้งไปซะแร่ะ มีกุ้งอยู่ในเมนูทุกมื้อเลย
 วันแรกไป โหยเซ็งเลย พายุเข้าซะงั้น ดีน่ะที่ฝนไม่ตก นั่งรถกว่าจะไปถึงก็ปาเข้าไปเกือบ 10 ชั่วโมง แต่ก็ไม่เป็นปัญหา เพราะว่านอนตลอดทาง สบายเลยเรา
ไปนั้นก็ได้ทำกิจกรรมมากมายหลายอย่างน่ะ ส่วนมากเราจะเป้นฝ่ายสันทนาการ ก็เลยสนุกกันทั้งวัน
นั่งเรือไปดูปะการัง ไปดูป่าชายเลน ขอกลับยังแวะไปเที่ยวเมืองจัทรอีก ไปเยอแยะมากมาย บรรยายม่ายหมด เหอๆ
กลับมาที่ขอนแก่นถึงประมาณ สามทุ่มกว่า ๆ แต่ขากลับเนี้ย ไม่ได้นอนเลย ร้องเพลงกันตลอดทั้งทาง สนุกสนานเต็มที่
พอกลับมาหลับเป็นตายเลยคับ เพราะว่าเช้าวันรุ่งจขึ้นก็ต้องตื่นไปสัมณางานสโมสร นศ. ของคณะอีก ที่ เขื่อน จุฬาภรณ์ จ.ชัยภูมิ
คราวนี้ไปสองวันหนึ่งคืน โคตรเหนื่อยเลย ไปสัมณาไม่ได้พักผ่อนเลย เพราะต้องไปแจกแจงงาน เนี้ยพึ่งกลับมากก็มาอัพโดยทันที เหอๆ
+++++++++++++++++___+++++++++++++++
  February 14 special BB Talk about Korea Friend. = Happy Valentine Day =
 วันนี้ก็วันวาเลนไทน์ แล้วสิน่ะ เหอๆ หลายๆ คนคงมีความสุขกัน
แต่ของเรานี่ดิ วันนี้เป็นวันสอบคับ ไม่ได้หยุดไปไหนหรอก ถึงไม่สอบก็ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว เหอๆ
วันนี้จามาอัพ เรื่อง ของเมื่อวาน ง่ะ งง ป่าวหว่า
เอาเป็นว่าไม่ งง แล้วกันน่ะ
ไม่อัพมะได้ เพราะว่าได้เพื่อนใหม่เป็นเด็กเกาหลี น่ารัก ๆ ทั้งน่าน เหอ ๆ (ไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นน่ะ )
คงจะเห็นในรูปกานแล้วสิ ก็เมื่อวานไป meeting กับองค์กร Jesus มา มันเป็นองค์กรแลกเปลี่ยน นศ. น่ะ
แต่เค้าจะเป็นพวกศาสนาคริส นิกายไรมะรู้ ก็ไปนั่ง ๆ เล่นเกม แล้วก็เต้นกัน สนุกดี
ตอนแรกก็ไม่กล้าเข้าไปหรอก คนเยอะอ่ะ แถมยังมี นศ. มานั่งเซ็นชื่อ หน้าทางเข้าอีก
เอาว่ะ !! ไหนๆก็มาแล้ว เข้า ก็ เข้า ว่ะ
สุดท้ายก็ต้องเป็นกู เดินนำหน้าเข้าไปจนได้
พอเปิดประตูเข้าไปเท่านั้นแหล่ะคับ คนเยอะโคตร มีแต่วัยรุ่นซะด้วย โชคยังดีที่เค้ายืนเต้นกันอยู่ เลยไม่มีใครสังเกตุเห็นเท่าไหร่
แต่ก็จะเห็นไอ้ทิมนี่ดิ แม่งสูง 190 กว่า ๆ เหอ ๆ ก็เลยยืนฟังเค้าร้องเพลงประสานเสียง ฟังไปฟังมา เอ่อ เพราะดีว่ะ
หันไปอีกที เอ้า ไอ้ทิม ร้องกับเค้าเฉยเลย สักหน่อยก็มี อาจารย์สอนศาสนาเดินเข้ามาบอกให้ขยับเข้าไปข้างในอีก
โป๊ะ เช๊ะ .... เลย พวก จีฮุน โยฮุนจี แล้วก็เพื่อนๆ หันมาเห็นเท่านั้นแหล่ะ เหอๆ วิ่งเข้ามาทักใหญ่เลย เหอๆ
แน่นอนคับ เค้าก็หันมามองหมดเลยดิ ( พวกกูสำคัญขนาดนั้นเลยหรอว่ะ ) คิดในใจ อิอิ
แต่ก็ดีน่ะพี่พวกเค้าดีใจที่เรามา ก็สัญญากับเค้าไว้แล้วนิ ก็เลยต้องมา
+++++++++++++
ในงาน ก็ได้คุย กะอาจารย์สอนศาสนา ที่มาจากเกาหลี รู้สึกว่าแกจะดีใจมากเลยนะเนี้ย เพราะว่าวันก่อนพวกเเกไปที่สนามบาส
แล้วพวกเค้าอยากเล่นบาสกัน ก็คุยกันกะอีกสนามไม่รู้เรื่อง เราก็เลยไปพูดๆให้ ก็ไม่ได้เก่งไรหรอกเนอะ
เค้าเลยได้เล่นกัน เป้นที่สนุกสนาน วันนั้นแหล่ะ ที่ได้เจอกับพวก จีฮุน แล้วก็ โยฮุนจี แล้วก็เพื่อน ๆ เค้าอีกเยอะแยะ
กลายเป็นที่สนุกสนาน คุยกันอยู่ที่สนามบาสตั้งนาน ที่แรกก็นึกว่าพวกเค้าจะเก่งภาษาอังกฤษ แต่ก็พูดไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่หรอก
พวกไอ้ทิม ก็เลย งูงู ปลาปลา ไป ซ่ะ ฟังแล้ว ฮาสุด ๆ
+++++++++++++
พอล่ะ ย้อนกลับมาที่งานดีกว่า ...อ่อ ถึงตอนคุยกะอาจารย์สอนศาสนาใช่ป่าว เค้ารู้ว่าเราเคยแวะที่เกาหลี ตอนไปอเมริกา
ก็เลยมาคุยด้วยใหญ่เลย ดีอะ แกบอกว่า ถ้าไปอีกให้บอกน่ะ เด่วจะเทคแคร์ ให้ เพราะว่าแกมานี้ แกซึ้งน้ำใจเราอาน่ะ
ก็ดีน่ะ มางานนี้ได้แลกเปลี่ยนอะไรเยอะแยะเลย แล้วที่สำคัญฝึกพูดภาษาอังกฤษอีก เหอๆ
พองานเสร็จก็เลย กินข้าวร่วมกัน แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับคับ
เหลือแต่พวกเรา สามคนที่ยังไม่ได้กลับ เหอ ๆ
จะให้กลับได้ไงหล่ะ ก็พวก จีฮุน เค้ารออยู่นี่น่า เหอๆ ก็เลย พูดคุยกันต่ออีกนานเลยอะ แล้วก็ถ่ายรูปด้วยกัน
รู้ตัวอีกที่ก็ปาเข้าไปเกือบจะสี่ทุ่มแล้ว ได้เวลากลับแล้วนี่หว่า ต้องไปอ่านหนังสือสอบอีก เฮ้อ....
เด่ววันศุกร์นี้ จะชวนไปกินหมูกระทะ เอิก ๆ
  แล้วเมื่อวานก็เป็นอีกวันสิน่ะที่มีความทรงจำดีๆ เก็บเอาไว้ หวังว่าวันศุกร์พวกเราคงได้เจอกันอีก เฮ้อ ... รู้สึกดีน่ะ มีเพื่อนที่เกาหลีเพิ่มอีกแล้ว เด่วคราวหน้าไปอเมริกา แล้วขอวีซ่าอยู่เกาหลีต่อเลยดีกว่า 555+ ซัมเมอร์หน้าเจอกันที่กรุงโซว เกาหลี เนอะ.... สุดท้ายและท้ายสุด พวกจีฮุน เต้นสวยมาก ๆ ( คนที่ชื่อจีฮุนอะ ใส่แว่นน่ะ เรียบร้อยๆน่ะ ส่วนโยฮุนจี นี่น่ารักๆ ใส่เสื้อม่วงที่เกาะแขนเรา เอิ๊ก ๆ ส่วนที่เหลือ จำชื่อไม่ได้อ่า เด่ววันศุกร์จาถามมาใหม่แล้วกานน่ะ อิอิ ไปหล่ะ ระวังท้องเสียนะจ๊ะ ... แล้วอย่าหาว่าไม่เตือน ^^"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++   February 13 เพื่อนของฉํนชื่อ "ความเหงา"เพื่อนของฉันชื่อ ความเหงา
 ....
..
.
เย็นวันหนึ่งของวันอาทิตย์คงเป็นวันที่ทุกคนอยู่พร้อมหน้ากัน
มีความสุขกับการได้พบครอบครัวหรือได้อยู่กับคนที่รัก แต่ก็มีชายคนหนึ่งอยู่อีกคนตรงนี้ที่ได้แต่นั่งมองทุกสิงที่เห็น ผ่านหน้าต่างและนั่งมองด้วยความสงสัยว่าเขาจะรู้สึกกันอย่างไรนะ เพราะเขาก็ไม่เคยที่จะได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นเลยในชีวิต สิ่งที่เขาได้เจอในแต่ละวันก็เหมือนเดิมไม่ค่อยมีอะไรจะเปลี่ยนแปลง เรียนและทำงานไปวันๆ ตั้งแต่เช้าจนเย็นเป็นอย่างนี้อยู่ร่ำไป พอได้มีวันได้หยุดพักก็คิดจะออกไปข้างนอกไปเที่ยว เพื่อนผ่อนคลายความเหงาที่มีในจิตใจแต่ทว่าก็ไม่รู้จะไปไหนอีก เพราะบ้านเขาก็อยู่ในเมืองมีแต่ตึกและห้างสรรพสินค้าเท่านั้น ถ้าเป็นตอนที่เขายังเด็กก็คงจะไปเดินเที่ยวเล่น แต่ตอนนี้เขาเบื่อเจอแต่สิ่งเดิมๆแต่ถ้ามีใครสักคนที่เดินกับเขา ก็คงไม่เบื่อ ก็ได้คิดเช่นนี้ก็เลยกลับมานั่งอยู่ในบ้านตามเคย ละก็มานั่งทำงานอดิเรกที่เขาชอบคือ นั่งเล่นอยู่หน้าเครื่องคอม เหมือนเคย แล้วก็หาเพื่อนคุยที่ไม่เคยรู้จัก อ่านหนังสือ เขียนบทความ ฟังเพลง หรือทำสิ่งที่คุณชอบสักอย่าง คุณคิดว่าอาการแบบนี้ คุณเคยเป็นกันบ้างไหม การที่ไม่รู้จะทำไรในวันอาทิตย์ เวลาที่อยู่คนเดี่ยว
ไม่มีใครเลยเช่นนี้ ความรู้สึกแบบนี้เรียกว่า ความเหงา ใช่ไหม ลองคิดดูนะว่าถ้าคุณมีอารมณ์คลายๆกันอย่างนี้ ก็แสดงว่าคุณนะเป็นคนขี้เหงาละ แต่ก็ไม่ได้ผิดไรนะเพราะว่า ทุกคนย่อมมีเวลานี้กันทุกคน ไม่ว่าคนคนนั้นจะมีความสุขสักแค่ไหน ก็มีอารมณ์หนึ่งละที่คิดว่าตัวเองมันเหงาและไม่มีใคร แต่อยากให้คิดสิว่า”ความเหงา”นั้นไม่ได้เลยร้ายอย่างที่คิด คิดว่ามันคือเพื่อนสิ แล้วหาอะไรทำเวลาว่างเท่านี้ก็จะหายไปเอง ก็เป็นการเหล่าเรื่องของชายคนหนึ่งที่มี"ความเหงาเป็นเพื่อน"และรู้ จักปรับตัวให้อยู่กับมัน แล้วคุณจะดีขึ้นเองโดยที่ไม่ต้องพึ่งใคร ถ้าคุณเป็นคนขี้เหงาก็ยังมีชายคนนี้เป็นเพื่อนคุณ โชคดีนะครับ .....
...
..
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ February 09 สายลมที่พัดผ่านไปหวัดดีน่ะ เดือนแห่งความ " รัก " ^^
ความรักก็เหมือนสายน้ำและสายลม เมื่อปล่อยให้พัดผ่านช่วงชีวิตของเราไปแล้ว ก็ย่อมไม่มีวันที่จะย้อนคืนกลับมาได้ดังเดิม
ถึงแม้เราจะหาขวดโหลมาใส่น้ำ มันก็ยังสามารถที่จะระเหย...หายไปไม่เหลือได้
หรือเราจะหาลูกโป่งมาใส่ลมนั้นไว้ ไม่นานลูกโป่งนั้นก็เหี่ยว ไม่ว่าเราจะมัดมันแน่นหนาแค่ไหน
เหมือนกับความรักของคน ถึงแม้จะให้มันกลับคืนมาได้ในช่วงหนึ่งของชีวิต
แต่ความรู้สึกคงไม่กลับคืนมาดังเดิม
เหมือนกับครั้งที่เรารักกันใหม่ๆ ถ้าเมื่อใดเกิดเหตุการณ์ที่ทำร้ายหัวใจกันอีก ความรักนั้นก็ย่อมจะสูญสลายหายไปอย่างรวดเร็ว ไม่เหลือแม้แต่ความซาบซึ้งให้ได้คิดถึงกัน
แต่หากเรารู้จักที่จะรักษาสายน้ำและสายลมนั้นไว้ได้ เรียนรู้ที่จะรัก รู้ที่จะทนุถนอมความรักนั้นไว้ ไม่คิดถึงความรู้สึกของตัวเองเป็นหลัก ไม่เห็นแก่ตัว จนเกินไป พยายามที่จะพูดคุยกัน ปรับความเข้าใจกัน ทนุถนอมน้ำใจกัน ความรักนั้นจะคงอยู่ดังเดิม ไม่ล่องลอยไปกับสายน้ำและสายลม
อย่าลืมดูแลหัวใจตัวเอง.....และคนที่อยู่ข้างๆให้ดีนะคะ เพราะความรัก....เป็นสิ่งที่บอบบางมากกว่าที่คิด
ปีกผีเสื้อ........บอบบาง ปีกความรัก........บางยิ่งกว่า กระทบกระทั่งกับกาลเวลา........ ก็ตกลงมา....... "ขาดใจ"
:: แนะนำให้คุณผู้อ่านย้อนเวลากลับไป ช่วงนี้ ของปีที่แล้วน่ะ eiei ::
จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็คงจะครบหนึ่งปีแล้วสิน่ะ นับตั้งแต่วันที่เราได้ *เลิก* กัน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาที่ วันและเดือน เหมือนกัน แต่ความรู้สึกกลับไม่เหมือนกัน ตลอดระยะเวลาที่เราได้รู้จักกัน คำแค่บางคำ(ความรัก) กลับทำให้เกิด คำ ต่าง ๆ ตามมามากมาย แล้วยังทำให้เราสามารถค้นพบอะไรต่ออะไรอีกหลายๆอย่าง ถึงแม้จุดจบของเรามันจะเป็นเพียงคำว่า เลิก แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เราเสียใจแต่กลับเป็น ความคาดหวังที่เราได้คาดหวังไว้ แต่ก็ทำมันไม่ได้ นี่แหล่ะคือสิ่งที่ทำให้เราเสียใจ แต่มีสิ่งเดียวที่ทำให้เสียใจก็คือ แต่ก่อนเราเป็นคนที่คอยโอบกอดเธอเมื่อเวลาเธอร้องไห้ เสียใจ หรือมีเรื่องทุกข์ร้อนในใจ แต่วันนี้เธอกับอยู่ในอ้อมกอด ของใครอีกคน โดยที่ไม่ไม่ใช่ฉัน ถ้าวันนั้น ขอแค่บอกกันก็พอ...ฉันพร้อมที่จะแสดงความยินดี แต่เธอกลับเลือกที่จะใช้ ข้ออ้าง กับฉัน ทำไม แค่บอกกันคำเดียวมันจะยากนักรึยังไง ตรงข้ามกัน มันจะดีซะยิ่งกว่า ถ้าได้เห็นเธอมีความสุข ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เห็น ถึงความปราถนาดีของฉัน แต่เราก็ยังเชื่อน่ะว่า ความรักที่ยิ่งใหญ่ ก็คือ การให้ จนถึงวันนี้ วันที่เธอก้าวพ้นออกไปจากรั้วมหาลัยอย่างที่ตั้งใจ ก็ขอให้เธอได้มีคาวมสุขต่อหน้าที่การงานแล้วกันน่ะ ^^
+++++++++++++ # ขอบคุณพี่ ๆ เพื่อน ๆ คณะเทคโนโลยี แล้วก็เพื่อน ๆ ทุกคนน่ะ ที่ยังอยู่ด้วยกัน # วันที่ 14 กุมภา ก็เป็นวันแห่งความรักแล้วนิเนอะ ขอให้มีความสุขมากๆแล้วกานน่ะ # มาพล่ามเรื่องอดีตให้ฟังซะงั้น # แต่ก็ขอบใจน่ะ ที่ทุกวันนี้ยังเป็นเพื่อนกันได้ # มันจะหวานเกินไปป่าวฟะเนี้ย # แอบขโมยรูปมาจากนุกกี้ เหอ ๆ ขอละกานน่ะ
January 15 เคยมีใครถามคุณไหมว่า "ความรักคืออะไร?"ผมคิดว่าวันนี้ผมมีคำตอบให้คุณแล้วล่ะ คำที่ใช้แทนคำว่า "ความรัก" ได้ดีที่สุด น่าจะเป็นคำว่า "ใส่ใจ" หากคุณคิดที่จะบอกรัก หรือรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะรักใครซักคน ลองถามตัวเองดูว่า คุณใส่ใจเค้ามากน้อยแค่ไหน? ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความเอาใจ หากคนรักของคุณจำได้ขึ้นใจว่า คุณเคยพูดว่าอยากได้อะไร แล้วเค้าหาซื้อของชิ้นนั้นให้ ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อซื้อซื้อของเยอะแยะมากมาย เพื่อเอาใจ... นั่นแหละถึงเรียกว่า ความใส่ใจ ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง หากคนรักของคุณโทรหาคุณทุกคืนถามว่ากลับถึงบ้านหรือยัง เพียงเพราะเค้าเป็นห่วง ไม่ต้องการให้คุณได้รับอันตรายในยามดึก ไม่ใช่กลัวว่าคุณจะไปกับคนอื่น...นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความมีน้ำใจอย่างเดียว หากแต่มีความถนอมน้ำใจด้วย หากคนรักของคุณทำอะไรเพื่อคุณซักอย่างด้วยความตั้งใจ แต่คุณกลับไม่ชอบมัน คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะพูดอะไรออกไป ใส่ใจในความรู้สึกของเค้าด้วย หากคุณทะเลาะกับคนรัก แต่แล้ววันรุ่งขึ้น คนรักของคุณยังโทรมาแสดงความเป็นห่วงในเรื่องต่างๆ เหมือนทุกๆวัน ทั้งๆที่ยังไม่หายโกรธ...นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง เอาไว้ทีหลัง เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ...นั่นแหละเรียกว่า ความใส่ใจ คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครซักคนคอยใส่ใจเราบ้าง หากคุณต้องเดินทางไกล มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า "ถึงหรือยัง" "ปลอดภัยดีไหม" "เหนื่อยไหม" หากคุณต้องปฏิบัติภาระกิจสำคัญไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือเรื่องเรียน มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณจำได้ และโทรมาบอกว่า "โชคดีนะ ชั้นจะคอยเป็นกำลังใจให้" หากคุณต้องขับรถคนเดียว มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า "ขับรถดีๆนะ" หากคุณป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนให้คุณกินยา และพักผ่อนมากๆ ความใส่ใจ กับ ความเกรงใจ คล้ายกันในหลายๆ ด้าน คุณอาจคิดว่า ยิ่งคบกันสนิทสนมกันมากเท่าไหร่ ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจกันให้มากเหมือนคนที่เพิ่งเริ่มรู้จักกัน แต่ผมกลับไม่คิดอย่างนั้น ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่ ต้องยิ่งเกรงใจซึ่งกันและกัน ความเกรงใจเป็นสิ่งดี และเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์อันยั่งยืน คุณเห็นไหมล่ะว่า ไม่ยากเลยที่จะแสดงความใส่ใจต่อใครซักคน เพียงแต่วันนี้ คุณใส่ใจคนที่คุณรักแล้วหรือยัง ? January 05 Happy New Year 2007Happy New Year 2007
หวัดดีปีใหม่ทุกคนอันดับแรกเลยน่ะ ที่จิงก็เลยมาได้ 4 วันแล้วแหล่ะ วันนี้ถือโอกาสดีมาอัพซะเลย
ปีใหม่แล้ว อะไรก็คงยังเหมือนเดิมแฮ่ะ ไม่มีอาไรเปลี่ยนแปลง ยังใช้ชีวิตเดิม ๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น
หรือมาทำให้ชีวิตมีรสชาติ เลย...ซะงั้น เอ๋อ...ลืมไป ว่าไปก็มีอยู่แฮ่ะ ไปกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยไง
แต่ว่ามานก็คง... เด่วไปแล้วค่อยมาอัพดีกว่าว่ามันจะสนุกรึป่าว ตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลย
ไอ้สเปชเนี้ยส่วนมาก เค้าจะมีไว้เขียนเรื่องประทับใจ หรืออยากระบายใช่ป่าวอะ แต่วันนี้ขอเขียนไปเรื่อยๆแล้วกานน่ะ
ม่ายรู้จาบ่นไรดี เหอ ๆ สเปชก็ไม่ได้สวยไรมากมาย เอาเป็นพอดูได้ก็แล้วกาน คงมะว่ากานน่ะ มีเพลงก็หรูแล้ว เอิ๊ก ๆ
เอ้อ.. ไป แข่งบาส นัดเพื่อนที่ กทม ไว้นี่น่า เพื่อนที่ไป เมกา ด้วยกัน ว่าไป ก็คิดถึงทุกคนว่ะ ไป กทม คราวนี้ ต้องมี ดริ้ง...เอิ๊ก ๆ
เตรียมตัวไว้ให้ดีแล้วกานน่ะ เพื่อนร๊ากกกก.... ปีนี้อยากไปอีกอยู่น่ะ แต่ขอเล่นสงกรานต์แล้วกัน ซัมเมอร์หน้า จาไป ออสเตเรีย
อยากไปเร็ว ๆ ว่ะ เมื่อไหร่มานจะถึงเนี้ย
ว้า แปบเดียว 17.00 น.แล้ว เร็วชะมัดเลย ได้เวลาไปประชุมผู้ลงสมัครประธานสโมแล้วสิเนี้ย
ปีใหม่ก็ขอให้เพื่อน / คนที่แวะเข้ามาอ่าน ทุกคนมีความสุขมาก ๆ น่ะ
ที่สำคัญขอให้ ป๋า กะ ม๋า มีความสุขมาก ๆ แล้วกานน่ะฮับ
..................................................................
ปล. โปรดอย่าลืม ...เด่วจาหาไม่เจอ อิอิ ก็ไม่น่าเล่นหร๊อกก
เจอกัน เพรกราว หลัง มอ. เน้อออ วันนี้วันศุกร์แห่งชาติ เอิ๊กๆ
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
_)-%2c.'s+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
